• انجمن علوم آدکامیک ارگانیک"
    گروه جهانی مبارزه با فقر وگرسنکی
    در دست هم دهیم به یاری گرسنگان بشتابیم.
    مدیر" موسسه تحقیقاتی ارگانیگ . نانو
    محقق بیو تکنولوژی ": علی رضا فرج زاده.
    http://www.newfarmeurmiya.wordpress.com/
    Dkamyk Science Forum Organic "
    Global anti-poverty groups Vgrsnky
    Should we hand in helping the hungry.
    Director of the "Institute of Organic Research. Nano
    Biotechnology research, "Faraj Ali Reza Zadeh
    http://www.newfarmeurmiya.wordpress.com/
    Dkamyk Bilim Forumu Organik "
    Küresel yoksulluk karşıtı gruplar Vgrsnky
    Biz aç yardımcı teslim olmalı.
    "Organik Araştırma Enstitüsü. Nano Müdürü
    Biyoteknoloji araştırma, "Faraj Ali Reza Zadeh
    http://www.newfarmeurmiya.wordpress.com/

  • uعلوم نوین تغذیه گیاهی"انسانی" دامی"ارگانیک

  • انجمن علوم آدکامیک ارگانیک»

  • هرزنامه مسدود شد

  • برترین نوشته‌ها و صفحه‌ها

  • دسته‌ها

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    به 5 مشترک دیگر بپیوندید

  • بایگانی

سنا» سنا «Cassia angustitolia » Vahl

سنا
سنا Cassia angustitolia   Vahl

مشخصات گیاه :

گیاهی است به صورت بوته   ای گسترده از خانواده ارغوان   (Caesalpiniaceae) که دارای برگ های سبز رنگ بیضوی شکل و نوک   تیز یا نوک کند ، از دو گونه بوته ای سنا می باشد . برگ های درشت تر با نوک کند   تمام   Alexan driansennal ، معروف و برگچه های خشک شده آن مورد استفاده می باشد .

موارد استفاده :

برگ های سنا به عنوان   مسهل قوی مصرف سنتی دارد .

آثار فارماکولوژیک :

ترکیبات موثر برگچه سنا   از دسته ملین های محرک می باشند . گلیلوزیدهای آنتراکنیونی
سنا پس از هضم ؛   هیدرولیز می شوند و آنتراکیتون آزاد و فعال ایجاد می نماید .

مقدار مصرف :

0.5 تا 2 گرم برگچه های خشک شده   به صورت دم کرده یا 0.5 تا 2 میلی لیتر عصاره مایع

منع مصرف و عوارض جانبی :

در موارد حساسیت به   دارو ؛ تهوع ؛ استفراغ یا دیگر علایم آپاندیسیت ، جراحی شکم ، انسداد روده ای   ناشی از سفت شدن مدفوع و سایر موارد انسدادی و درد غیر مشخص شکم نبایستی مصرف شود و   از مصرف غیر استاندارد حاوی آنتراکینون بایستی طی دوران بارداری یا شیردهی   پرهیز شود . مصرف سنا ممکن است سبب نارحتی شکمی خفیف مثل قولنج یا کرامپ شود
سیاه دانه ( قسمت دوم )
قسمت دوم

3-2 بررسی عملکرد داروهای   شیمیایی و   Thymoquinine روی بیماری‌ها:

Doxorubicin (DOX) ماده‌ای قوی برای شیمی درمانی سرطان‌ها است که   روی رنج گسترده‌ای از بدخیمی‌ها اثرگذار است. اما اثرات درمانی آن محدود است به   دلیل اثرات سمی‌ای که روی سلول‌ها دارد و خطرناک‌ترین اثرات جانبی (DOX) اثر سمی آن روی سلول‌های   قلب است. به علاوه بخش دیگری از علائم سمی ایجاد شده از طریق (DOX) آسیب‌های کبدی می‌باشد.
دانه‌های سیاه Nigella sativa حاوی (30%>) روغن غیرفرار و   (45-40%) روغن فرار می‌باشند. روغن فرار دارای (24-4/18%) (TQ) و چندین مونوترپن مانند α-pinene و p-cymene است. اخیراً (TQ) در معرفی طیفی از بررسی‌های فارماکولوژی   قرار گرفته و عملکرد عفونت‌زایی آن در موش‌ها بررسی شده است.

تزریق داخل وریدی (DOX) سندرم کلیوی شدیدی را   ایجاد کرد که با کاهش آلبومین خون و پروتئین خون و افزایش لیپید خون و اوره سرم و هم‌چنین دفع   ادراری عظیمی از پروتئین، آلبومین و N استیل D-β گلوکزآمید از (NAG) همراه است. اثرات (DOX) روی کلیه به این صورت   بود: افزایشی قابل توجه در مقدار کل تری‌گلیسرید (TG) ، کلسترول   (TC) و پراکسیدازهای لیپیدی و   کاهش مقدار سولفیدریل غیرپروتئینی (NPSH) و فعالیت کاتالازها، رادیکال‌های آزاد اکسیژن در ایجاد صدمات حاصل   از   (DOX) دخالت   دارند. پس از تزریق   (DOX) ، موش‌ها   (TQ) را (mg/kg 10 هر روز) همراه با آب نوشیدنی به مدت 5 روز   دریافت کردند.

استفاده از TQ اثرات زیر را به دنبال داشت:

1- کاهش اوره سرم و (TG و TC)
2-
دفع ادراری NAG را متوقف کرد
3-
آلبومین اوری و پروتئین   اوری را مهار کرد (مهار دفع ادراری آلبومین و پروتئین)

در نتیجه عوارض ایجاد   شده با   (DOX) تماماً   از طریق   (TQ) مهار شدند. قابل ذکر   است که عوارض مذکور با سندرم کلیوی حاصل از (DOX) مرتبط هستند. در ضمن (TQ) اثرات جانبی مضر حاصل از داروهای شیمیایی دیگری را هم بهبود می‌دهد.   لذا به بررسی اثرات درمانی   (TQ) روی عوارض جانبی مضر   داروهای شیمیایی می‌پردازیم. در ابتدا اثرات (TQ) روی آسیب‌ های کلیوی حاصل از داروهای مذکور بررسی می‌شود.

4-2 اثر سیاه‌دانه روی بیماری‌های   کلیوی:

(TQ) ، یعنی جزء اصلی روغن سیاه‌دانه انواعی از   بیماری‌های کلیوی را درمان می‌کند به عبارت دیگر از سلول‌های کلیه در برابر موادی   حفاظت می‌کند که اثرات سمی روی آنها دارند.

سیسپلاتین (Cisplatin) دارویی است که در شیمی درمانی   استفاده می‌شود و برای کلیه سمی است. (TQ) اثرات جانبی مضر سیسپلاتین، یعنی آسیب‌های کلیوی را کاهش می‌دهد.

– IFosfamide (IFO) دارویی است که اثرات ضدتوموری دارد اما عوارض جانبی آن ایجاد کردن سندرم Fanconi است. (37) سندرم fanconi خود نوعی آسیب کلیوی است.

این سندرم از روی افزایش   اوره و کراتینین و کاهش گلوکز، الکترولیت‌ها و اسیدهای آلی سرم تشخیص داده می‌شود.   استفاده از   (IFO) عوارض   زیر را موجب می‌شود:

1- phosphaturia (وجود فسفات در ادرار)
2-
گلوکز اوری (ظاهر شدن   گلوکز در ادرار)
3-
از دست دادن الکترولیت‌ها، اسیدهای   آلی و گلوکز
4-
کاهش میزان بازجذب   (تصفیه) کراتینین
5-
اتمام گلوتاتیون کلیوی
6-
انباشتگی پراکسید لیپید
7-
افزایش اوره و کراتینین سرم

موش‌ها پس از دریافت (IFO) با (TQ) درمان شدند. (TQ) شدت آسیب‌های کلیوی   ایجاد شده با   (IFO) را   تعدیل می‌کند.   (TQ) میزان گلوکز سرم و بازجذب کراتینین را به   حالت طبیعی در آورد. در ضمن افزایش اوره و کراتینین سرم، انباشتگی پراکسید لیپید   و اتمام گلوتاتیون کلیوی را مهار کرد. به علاوه اثرات ضدتوموری (IFO) را به طور معنی‌داری افزایش داد.

نتایج حاصل از تحقیقات   نشان می‌دهد که   (TQ) می‌تواند اثرات درمانی (IFO) را به دو طریق بهبود   دهد؛ یکی، از طریق کاهش سمیت کلیوی ایجاد شده با (IFO) و دیگر، با بهبود فعالیت ضدتوموری آن. در ضمن   موش‌هایی که تحت درمان   (IFO) و (TQ) قرار گرفتند، کاهش   ضایعات وزنی بدن و میزان مرگ‌ومیر را نشان دادند در   مقایسه با موش‌هایی که فقط با   (IFO) درمان   شدند.

– Doxorubicin (DOX) داروی شیمیایی برای درمان سرطان است و از اثرات جانبی آن سندرم   کلیوی شدید است.

(TQ) بیماری کلیوی را درمان   می‌کند و نقش حفاظتی   (TQ) علیه (DOX) ، یعنی محرک نفروزیز   (بیماری کلیه) در موش‌ها، با واسطۀ آنتی اکسیدان‌ها انجام می‌شود. شاید (TQ) از طریق خنثی کردن افزایش   رادیکال‌های آزاد عمل می‌کند که   (DOX) افزاینده   رادیکال‌های آزاد است.
(TQ)
می‌تواند نقش مهمی را   به عنوان عامل ضدپروتئین اوری در مدل‌های نفروزیز (آسیب کلیوی) که در اثر (DOX) ایجاد شده داشته باشد.   به علاوه توانایی   (TQ) در مهار پروتئین اوری می‌تواند اثرات سودمند   و آشکاری روی بهبود افزایش چربی خون داشته باشد.
(DOX)
موجب کاهش وزن بدن موش‌های   نفروزی می‌شود و درمان این موش‌ها با (TQ) از کاهش وزن بدنشان به میزان 37% جلوگیری می‌کند. همانطور که (TQ) روی آسیب‌های کلیوی نقش   حفاظتی دارد از سلول‌های قلبی هم در برابر   (DOX) محافظت می‌کند.

– (TQ) می‌تواند   از سلول‌های کلیوی موش دربرابر اثرات مخرب تتراکلریدکربن حفاظت کند.
پتاسیم برمایت (KBrO3) عامل مخرب سلول‌های کلیوی است. (KBrO3) اختلالاتی را ایجاد می‌کند   که به این شرح است:

1. کاهش میزان گلوتاتیون کلیوی و فعالیت آنزیم‌های   ضداکسایشی کلیه
2.
افزایش پراکسیداسیون   لیپیدها لاگلوتامیل ترانس پپتیداز، پراکسید هیدروژن و گزانتین اکسیداز
3.
افزایش نیتروژن اوره خون و کراتینین   سرم

استفاده از (TQ) برای درمان آسیب‌های   کلیوی وارد شده بسیار مفید بود به طوریکه موجب بهود   اختلالات ایجاد شده شده است. به عنوان نمونه (TQ) میزان گلوتاتیون کلیه و فعالیت آنزیم‌های ضداکسایشی را به حالت   طبیعی برگردانده و اوره و کراتینین خون را به حد نرمال در آورد. در نتیجه   سیاه‌دانه بازدارندۀ شیمیائی قوی است و می‌تواند فشارهای اکسایشی ایجاد شده   با   (KBrO3) ، سمیت یا خواص سمی و واکنش‌ها را راه‌اندازی کنند. تومورها را در   موش‌ها متوقف کند.

سیاه‌دانه روی عوارض   کبدی:

تترابوتیل هیدروپراکسید اثرات سمی   روی کبد دارد و سیاه‌دانه از سلول‌های کبدی در برابر آن حفاظت می‌کند. اثرات (TQ) یعنی جزء اصلی روغن   سیاه‌دانه، بر روی سلول‌های کبدی ایزوله شدۀ موش بررسی شده است.

اثرات (TBHP) روی سلول‌های کبدی ایزوله شده موش‌ها به   شرح زیر است:

1. کاهش سریع قابلیت زیستی   سلول
2.
اتمام سریع گلوتاتیون   درون سلولی
3.
افزایش میزان ترشح   آنزیم‌های درون سلولی.

بعد از اینکه سلول‌های   کبدی در معرض   (TBHP) قرار   گرفتند با   (TQ) درمان شدند. (TQ) میزان ترشح آنزیم‌های   درون سلولی را کاهش داد و از   اتمام گلوتاتیون درون سلولی جلوگیری کرد. در ضمن (TQ) از سلول‌های کبدی محافظت کرد بدین ترتیب که از کاهش قابلیت زیستی و بقا   سلول‌ها جلوگیری کرد. در نتیجه   (TQ) برای درمان طبیعی کبد   کاربرد دارد.

تتراکلرید کربن (CCl4) سلول‌های کبدی را تخریب   می‌کند و آمینوترانسفراز آلانین را افزایش می‌دهد.
در یک آزمایش در ابتدا   تتراکلریدکربن به موش‌ها تزریق شد و سپس آنها (TQ) را از راه دهان دریافت کردند.   نتایج نشان داد که   (TQ) اثرات حفاظتی مهمی علیه   تتراکلریدکربن مخرب سلول‌های کبدی دارد. اطلاعات حاصل از این بررسی مؤید این مطلب   است که عملکرد حفاظتی   (TQ) می‌تواند به فعالیت ضداکسایشی آن   مربوط شود. (در اینجا   (TQ) به میزان دوز تک (mg/kg100) استفاده شد.)

– D گالاکتوز آمین مادۀ   دیگری است که موجب آسیب سلول‌های کبدی می‌شود. روغن سیاه‌دانه اثرات   حفاظتی و درمانی در برابر این ماده دارد.
سیاه‌دانه از سلول‌های   کبد در برابر D گالاکتوز آمین کاملاً حفاظت می‌کند   اما خفاظت آن علیه تتراکلرید کربن نسبی است.

سیاه‌دانه می‌تواند از   فیبروز و سیروز کبدی در خرگوش‌ها جلوگیری کند.
آسیب‌های کبدی در حیواناتِ درمان   شده با   (N.S) جزئی   و فقط محدود به ناحیۀ میانی بود به علاوه فیبروز و سروز ناحیۀ مرکزی بدن دیده نشد.

6-2 اثر سیاه‌دانه در درمان سرطان   معده:

در طی یک ازمایش موش‌ها   از راه دهان mg1   بنزوپرین (BP) به مدت 4 هفته (هر هفته   2 بار) دریافت کردند و این ماده تومورهای پیش معده‌ای ایجاد کرد. سپس اثرات تعدیل‌کنندۀ (TQ) روی تومورها بررسی شد.   در طی درمان موش‌ها با بنزوپرین و قبل و بعد از آن تا انتهای آزمایش (TQ) (1 درصد همراه آب نوشیدنی)   نیز به موش‌ها داده شد.   نتایج ارائه شده بیان‌کنندۀ این مطلب بود که (TQ) تومورزایی به وسیلۀ بنزوپرین را متوقف می‌کند در حالیکه موش‌هایی که فقط بنزوپرین   دریافت کردند تومورزایی را نشان دادند.

نتیجه: (TQ) شیوع تومور پیش معده‌ای   ایجاد شده با   (BP) را مهار کرد و نیز   توانست حدود 70-67% تکثیر آن را به طور نسبی کاهش دهد. (TQ) توانایی مهار تومورهای   پیش معده‌ای را داشت زیرا یک عامل بازدارندۀ شیمیایی است. احتمالاً شیوه‌های عملی (TQ) می‌تواند به خاطر فعالیت‌های ضدعفونی و   ضداکسایشی آن باشد در حالیکه این فعالیت‌ها با افزایش فرآیندهای سم‌زدایی   همراه است.

7-2 اثر سیاه‌دانه روی   سرطان رودۀ بزرگ:

(TQ) با توقف فاز (G1) چرخۀ سلولی رشد سلول‌های   سرطانی را مهار می‌کند و برای درمان سرطان کولون استفاده می‌شود. (TQ) از طریق مکانیسم‌های   وابسته به P53   مرگ برنامه‌ریزی سلول   را موجب می‌شود و به این   ترتیب سلول‌های سرطانی را نابود می‌کند. از (TQ) برای درمان سرطان کولون در انسان استفاده می‌شود.

8-2 اثر سیاه‌دانه روی   سرطان خون:

آلفاهدرین، یعنی   ساپونین پنتاسیکلین، از دانه‌های   Nigellasativa جدا شده است. این ترکیب عصارۀ اتانومیک سیاه‌دانه   است که در قسمت شماره 5 ستون کروماتوگرافی اتیل – استات وجود دارد. (بخش شماره   5 ستون کروماتوگرافی یا   CC-5)

اثر CC-5 روی دسته‌ای از سلول‌های   سرطانی مثل سرطان خون   P388 و سلول‌های LL12 در موش‌ها بررسی شد.

آلفاهدرین قوی‌ترین   صابونی ایزوله شده از   CC-5 است که عملکرد ضدتوموری   دارد. هنگامی که آلفاهدرین در دوز mg/kg10-5 به مدت 7 روز (تزریق درون صفاقی) به موش‌ها   تزریق شد سرعت مهار تومورزایی به میزان 48-65 درصد در روز هشتم به صورت وابسته به   دوز مشاهده شد.

CC-5 اثرات سمی قوی‌ای روی سلول‌ها   دارد و نیز اثر نیرومندی روی پاسخ‌های ایمنی سلول می‌گذارد.
آلفاهدرین افزایش   وابسته به دوز – زمان را در   apoptosis (مرگ   برنامه‌ریزی شده سلول) سلول‌های سرطان خون P388 موش‌ها موجب شد.

3- اثرات سیاه‌دانه در Apoptosis:

در یک آزمایش سلول‌های Hep-2 در معرض لیپوپلی   ساکارید   (LPS) و   کورتیزول قرار گرفتند اثرات این دو ماده جداجدا و در ترکیب با هم بررسی شد که آیا آسیب‌های   سلولی ایجاد می‌کنند در ضمن از آپوپتوزیز به عنوان نشانه‌ای جهت تشخیص   آسیب‌های سلولی مواد مذکور استفاده شد. نتایج سلول‌هایی را نشان داد که در حجم‌های   متفاوتی دستخوش آپوپتیزوز شده بودند. سپس سلول‌های تحت آزمایش در معرض سیاه‌دانه قرار   گرفتند و سیاه‌دانه از پیشروی   apoptosis در   این سلول‌ها جلوگیری کرد.

آلفاهدرین، یعنی قوی‌ترین   ساپونین، آپوپتیزوز ایجاد می‌کند و پیش از وقوع آپوپتیزوز   به سرعت GSH   (گلوتاتیون احیا شده)   درون سلولی و تیول پروتئینی را تمام کرد. اتمام تیول درون سلولی شکاف غشاء میتوکندری (deltapis(m)) را موجب شد و تولید   گونه‌های اکسیژنی واکنش‌گر   (ROS) را   به طور متوالی در سلول‌های   P388 در نقاط زمانی اولیه   افزایش داد.
بعد از درمان با آلفاهدرین فشارهای   اکسایشی ایجاد می‌شود که مسئله مهمی در وقوع آپوپتوزیز توسط آلفاهدرین است. بر اساس   مشاهدات، تغییر تراوایی غشاء میتوکندری بعد از اتمام GSH رخ میدهد و وضعیت تکثیر گونه‌های اکسیژنی واکنش‌گر (ROS) مقدم است.
به موجب آلفاهدرین   سیتوکروم C از میتوکندری به سیتوزول   رها می‌شود. تغییر تیول درون سلولی و حالات اکسیداسیون و احیا به اختلال در ساختار میتوکندری   منجر می‌شود به علاوه تغییرات مذکور در مکانیسم‌های مرگ سلولی ایجاد شده با   آلفاهدرین مهم هستند.

4- استفاده از سیاه‌دانه   برای درمان بعضی بیماری‌ها:

اثر سیاه‌دانه روی دیابت:

درمان دهانی همسترها 4   هفته بعد از بروز دیابت از طریق روغن سیاه‌دانه آغاز شد. همسترهای تحت آزمایش در نتیجه مصرف   نیکوتین آمید و استرپتوزوتوسین   (Streptozotocin) به دیابت مبتلا شدند. همسترهای مورد آزمایش با روغن سیاه‌دانه   درمان شدند در نتیجه قند خون کاهش یافت و سطح انسولین سرم افزایش یافت.   روغن سیاه‌دانه روی سلول‌های بتا اثر گذاشته و موجب افزایش سطح انسولین سرم می‌شوند.   نتایج خصوصیت   Insulinotropic سیاه‌دانه در   Type-2 را   تأیید می‌کند.

مطالعات نشان می‌دهد که   اثرات کاهش‌دهندگی گلوکز روغن سیاه‌دانه (NSO) می‌تواند بیشتر از طریق فعالیت‌های خارج پانکراسی باشد تا از طریق محرک‌هایی   که موجب رها شدن انسولین می‌شوند. زیرا اثرات (NSO) موازی با تحریک رهاسازی انسولین در نتیجه حضور (NSO) نبود به علاوه Nigellon و Thymoquinone نیز کاهش‌دهندۀ قند خون   هستند.

اثر سیاه‌دانه روی زخم معده:

روغن سیاه‌دانه و Thymoquinone در برابر زخم معده نقش حفاظتی دارند   که عملکردشان می‌تواند به متعادل نگه داشتن وضعیت اکایشکاهش موکوس معده مربوط   باشد. به علاوه روغن سیاه‌دانه با افزایش موسین و گلوتاتیون از زخم معده جلوگیری می‌کند.

اثر روی تنگی نفس:

سیاه‌دانه با بلوکه کردن کانال‌های کلسیمی   شلی و انبساط نایژه‌ها را موجب می‌شود و در نتیجه می‌تواند تنگی نفس را درمان کند.

اثرات تنفسی روغن سیاه‌دانه:

اثرات روغن هزار سیاه‌دانه روی   سیستم تنفسی خوکچه هندی بررسی شد و با (TQ) مقایسه شد. تزدیرق درون صفاقی روغن فرار در دوز (1-kg1-mu32-4) افزایش‌های مرتبط با   دوزی را در میزان تنفس وفشاردرون نایژکی موجب شد.تزریق درون صفاقی (TQ) در دوز (1-mg/kg4/6-6/1) موجب افزایش فشار درون   نایژکی شد بدون اینکه اثری در میزان تنفس داشته باشد.
اثرات روغن فرار روی   تنفس به واسطه آزادسازی هیستامین بوده و مکانیسم‌های هیستامینی به طور مستقیم و فعالیت‌های کومی‌نرژیک   موسکارینی به طور غیرمستقیم در بروز اثرات دخالت دارند. برداشت (TQ) از روغن فرار می‌تواند تحریک   تنفسی فعال قوی‌ای را ایجاد کند.

اثر روی میزان بارداری:

عصاره هگزان دانه‌های Nigellasativa از حاملگی موش‌ها جلوگیری می‌کند   و عدم لقاح را نیز موجب می‌شوند. دوزهای بازدارندۀ حاملگی فقط فعالیت تغذیه‌ای   ملایم رحم را مهار می‌کند.

اثر روی ایکوزانوئید   (چربی غیراشباع):

روغن غیرفرار سیاه‌دانه   و   (TQ) پراکسیداسیون غیرآنزیمی   را در لیپوزوم‌های فسفولیپیدی مغزی   (OX) مهار می‌کنند اما (TQ) حدود 10 بار قوی‌تر   است. هم‌چنین مهارکنندۀ قوی ایکوزانوئیدها هستند. روغن غیرفرار سیاه‌دانه اثرات   ضداکسایشی و مهار ایکوزانوئیدها را بیشتر از (TQ) نشان می‌دهد.

اثر روی انعقاد خون:

سیاه‌دانه پودر شد، با   آب مخلوط گردید، به شکل خمیر در آمد و به موش‌ها داده شد. سپس بعد از 4 هفته فیبرینوژن خون 14%   افزایش یافت.

مضرات سیاه‌دانه:

روغن‌های فرار می‌توانند   التهاب پوستی ایجاد کنند و روغن سیاه‌دانه محرک حساسیت پوستی است در نتیجه روغن فرار   استخراج شده از دانه‌ها اثرات جانبی دارند. مشخص شد کسانی که از پمادهای روغن فرار   سیاه‌دانه استفاده میکرده‌اند دچار آسیب‌های پوستی شدند. آسیب‌های پوستی شامل   جوش‌های پراکنده همراه با تاولچه، یعنی جوش چرکی، خارش شدید، سوزش و پوست پوسته شدن   پوست بودند. آغاز درمان با   کورتیکوستروئید و اجتناب از مصرف پماد حاوی روغن سیاه‌دانه موجب بهبود زخم‌ها شد.
آق اوستا ( آگاستاکه )
آگاستاکه گیاهی علفی، چند ساله و معطر است که   متعلق به خانواده نعناع می‌باشد. این گیاه بومی آمریکای شمالی است و در مناطق   مدیترانه‌ای و اروپای مرکزی و شمالی کشت می‌گردد. این گونه (Agastache   foeniculum) جزء مهمترین گونه‌های جنس آگاستاکه‌است که به منظور تولید اسانس کشت می‌شود.

متیل کاویکول عمده ترین   ترکیب در اسانس این گیاه می‌باشد. از این گیاه برای معالجه بیماریهای ریوی   و سرفه استفاده می‌کنند. اسانس آگاستاکه، خاصیت ضد باکتریایی و قارچی دارد. نام رایج   جنس این گیاه آگاستاکه‌است که از آگا به مفهوم خیلی زیاد و استاکه به مفهوم سنبله   تشکیل شده و اشاره به ساختمان گل آذین سنبله دارد. در کشورهای اروپایی و   اسکاندیناوی تحت عنوان انیس هیسوپ، لاوندر هیسوپ، لیکوریک مینت و در ایالات متحده،   کانادا و جزایر ویرجین تحت عنوان بلو جیانت هیسوپ شناخته می‌شود.

«انیس   هیسوپ» گیاه چند ساله‌ای است که دارای ترکیبات معطر بوده و بومیان آمریکا از این   گیاه در تهیه نوشابه، ادویه و همچنین داروی سرما خوردگی استفاده می‌کرده‌اند.   در طب سنتی قبایل بومی آمریکا از آن برای درمان سرفه استفاده می‌کنند. شهد گلهای این   گیاه به شدت عسل آور بوده و از سال ۱۸۷۰، توسط پرورش دهندگان عسل آمریکای   شمالی در سطح وسیعی کشت می‌شود. این گیاه به واسطه بوی خوش گل و برگ آن مورد توجه   کاشفان قاره آمریکا قرار گرفت و پس از آن به اروپا معرفی شد و اکنون در صنایع دارویی،   غذایی و نوشابه سازی کاربرد وسیعی دارد. آگاستاکه، بومی دشت‌های وسیعی از   ایالات متحده و کانادا بوده و به صورت وحشی در چمن زارها، بیشه زارها و در حاشیه جاده‌های   متروکه می‌روید. در حال حاضر انواع خودروی آن در تپه‌های صخره‌ای منطقه مدیترانه‌ای   و در مراتع شمال و مرکز اروپا مشاهده می‌شود و به صورت گسترده‌ای در شمال و   مرکز اروپا و منطقه مدیترانه‌ای کشت می‌شود. آگاستاکه در فلور کشور ما وجود نداشته و   اخیراً توسط دکتر امیدبیگی به ایران آورده شده و نام گل مکزیکی یا آق اوستا   برای آن انتخاب شده‌است.

بذرهای آگاستاکه از قوه   رویشی مناسبی برخوردارند و در شرایط مناسب ۱۵-۱۰ روز پس از کاشت سبز می‌شوند   . رشد اولیه گیاه بسیار کند است. از زمان کاشت تا زمان گلدهی ۷۵-۶۰ روز طول می‌کشد.   حداکثر اوج دوره گلدهی یک ماه می‌باشد، اگر چه دوره گلدهی از اواسط تابستان تا   فرا رسیدن سرما ادامه پیدا می‌کند. در فصل سرما در حالی که ریشه زنده‌است و فعالیت   خفیفی دارد، اندامهای هوایی بر اثر سرما خشک می‌شود. اگر برداشت بذور رسیده با   تأخیر انجام شود بذور از گیاه جدا شده و به اطراف پراکنده می‌شوند. در بعضی موارد   عمر این گیاه به ۶ سال می‌رسد. امیدبیگی و سفیدکن (۲۰۰۳)، در بررسی اسانس گیاه   آگاستاکه که در ایران کشت شده بود، ۴۶ ترکیب را شناسایی کردند که بیشترین جزء تشکیل   دهنده اسانس را متیل کاویکول (۵/۸۷٪) تشکیل داد و سپس لیمونن(۴/۲٪)، ۱و۸- سینئول۸(۲٪) و گلوبولول۹(۴/۱٪) از بالاترین درصد   برخوردار بودند. همچنین درصد اسانس گیاه ۸۷/۱ درصد وزن خشک بود. در آگاستاکه، اسانس در   کرک‌های ترشحی تولید و ذخیره می‌شود. کرکهای ترشحی از یک یا چند سلول قاعده‌ای   تشکیل شده که همچون ستونی، حمایت کننده چهار تا ده سلول دیگری است که رأس کرک را   تشکیل می‌دهند. قطر سرهای گرد کرک‌های ترشحی حدود ۵۰ تا ۶۰ میکرون است. مورفولوژی   این کرک‌ها در سطوح بالایی و پایینی برگ‌ها، یکسان می‌باشد. اما تعداد آنها در سطح   زیرین برگ بیشتر است.

کاربردهای دارویی   متعددی برای انیس هیسوپ گزارش شده‌است.

در طب سنتی بومیان   آمریکا از دم کرده ریشه و برگ انیس هیسوپ در درمان سرفه، سرماخوردگی و به عنوان تب بر   استفاده می‌کردند.

ریشه‌ها جزء لاینفک از   فرمول داروهای سنتی برای درمان بیماریهای ریوی می‌باشد. مواد موءثره   این گیاه تعرق را افزایش داده و باعث آزاد شدن بادهای برونشی می‌شود. همچنین دارای   خصوصیات ضد درد، ضد تشنجی، ضد تورمی و ضد التهابی بوده و برای درمان التهابهای معده‌ای   و کبدی و برای درمان تورم شدید پروستات بکار می‌رود.

ضد اسپاسم بوده و برای   درمان دل درد حاصل از انقباضات مصرف می‌شود و با گشاد کردن مویرگهای خون   رسان، گردش خون را تسریع می‌کند.

این گیاه انرژی زا بوده و برای درمان   ناتوانی‌های جنسی استفاده می‌شود. همچنین با اثر بر روی اعصاب باعث کاهش اضطراب می‌گردد.

انیس هیسوپ دارای   فعالیت‌های ضد ویروسی بوده و در درمان تب خالهای معمول ویروسی کاربرد دارد.

همچنین از آن برای   درمان اختلالات تنفسی ناشی از سرماخوردگی، آنفولانزا و برونشیت استفاده   می‌شود.

همچنین در سرماخوردگی‌های   شدید جوشانده آن برای درمان زخمهای سینه، نظیر وقتی که ششها از سرفه‌های شدید   آسیب می‌بیند، استفاده می‌شود.

ضماد برگها و ساقه برای درمان سوختگی‌ها   کاربرد دارد. برگها و گلهای انیس هیسوپ به صورت خام یا پخته مصرف می‌شود.

همچنین به عنوان ادویه   در تهیه غذاهای پخته و خام استفاده می‌گردد.

بذور آن در تهیه کلوچه‌ها،   کیکها و کماج کاربرد دارد و برگهای تازه و خشک آن در تهیه   چای با طعم مطلوب استفاده می‌شود.

گلهای انیس هیسوپ یکی از خوشمزه   ترین گلهای خوراکی بوده و می‌تواند در تهیه شربت‌ها و سالادهای فصل به خصوص همراه میوه‌های   اسیدی مصرف گردد.

از برگهای آن برای   تزیین خوراکی‌های گوشتی، خاویار، سالادها و دسرها استفاده می‌شود.

انیس هیسوپ گیاه مناسبی برای   باغهای صخره‌ای است. و به خاطر ارتفاع زیاد و رنگ زیبای گلها و برگهایش ار آن به عنوان   گیاه پس زمینه در وسط یا انتهای حاشیه کاریها استفاده می‌شود. در کشت مخلوط   با دیگر گونه‌ها نظیر بنفشه، توت فرنگی وحشی، آنمون، گل آفتابگردان و ستاره‌ای   منظره بدیعی را از لحاظ رنگ و بافت به وجود می‌آورد.

اسانس انیس هیسوپ در   صنایع عطر سازی استفاده می‌شود. و به واسطه شهد زیاد گلها، در طی ۶ هفته دوره گلدهی،   زنبور عسل را به خودش جلب می‌کند. در آمریکا و کانادا توسط پرورش   دهندگان زنبور عسل در سطح وسیعی کشت می‌شود. از هر ایکر انیس هیسوپ بیش از یک تن عسل   می‌توان تولید کرد.

چاي

چاى در زيبايى شما چه   نقشى دارد؟

بوته چاى كه شكل درخچه   اى دارد ارتفاع آن به يك تا دو متر مى رسد و هميشه سرسبز است و در چين ، ژاپن ،   هندوستان ، سيلان ، ايران و امريكا مى رويد.
برگ چاى دندانه دار،   سرتيز، كوتاه و داراى دمبرگ است ، گلهاى آن سفيد و داراى   پنج گلبرگ است . از بوته چاى فقط برگ آن مصرف مى شود و خريد و فروش آن يكى از   تجارتهاى بزرگ دنيا شده است كه بسيارى از بازرگانان چاى در دنيا به ثروت رسيده اند.
معمولا از درختچه چاى   سه بار در هر سال برگ چينى مى كنند و تا عمر درختچه هشت ساله   يا ده ساله شد بهره بردارى از آن را متوقف مى سازند و مى گويند پير شده و ديگر   بهره بردارى از آن صرف ندارد.

تاريخچه چاى
تاريخ چاى با افسانه   هاى زيبايى آميخته است : مى گويند يكى از برهمنان كه اهل عبادت بود مى خواست   شبانه روز در عبادت باشد و خواب به چشمش نيايد ولى روزى كه مشغول عبادت بود ناگهان   خواب او را در ربود و در خواب قيافه زنى را كه سابقا دوست داشت به چشمش ديد، از   شدت خشم و غضب از خواب بيدار شد و براى تنبيه خود مژه هاى چشمان خود را چيد و به   زمين ريخت كه ديگر خواب به چشمان او نيايد، فرداى آن روز در محلى كه او مژگان خود   را ريخته بود دو درختچه سبز شدند كه همان چاى امروز است و برگهاى اين درخت خواص   سرزندگى و نشاط روح را در خود داشتند. هنديها با اين افسانه چاى را به هند انتساب   مى دهد ولى غافلند كه دو يا سه هزار سال قبل از ظهور مسيح مصرف چاى در زمانهاى   بسيار قديم مخصوصا در چين معمول بوده است ، به هر حال كشف چاى و مصرف آن تاريخى قديمى   دارد كه با افسانه هاى زيادى آميخته است و چينى ها و هنديها بر سر اين كه چاى اول   در چين بوده يا در هند گفتگو و مجادله دارند ولى آنچه مسلم است اين است كه چاى يكى   از گياهان قديمى است كه بشر هزاران سال است با آن آشنايى دارد. تهيه چاى بستگى   به محيط توليد آن دارد.
چاى سبز كه در چين مصرف   زياد دارد برگ برگ چيده مى شود. موادى كه در برگ چاى سبز وجود دارد و باعث   تخمير آن مى شود با حرارت آفتاب و و يا كوره آتش خارج مى شود و بعد اين برگها را مى   كوبند و از آن چاى سبز كه در چين زياد مصرف مى شود به دست مى آورند.
در چين آداب و رسوم   خاصى براى چيدن برگ چاى وجود دارد از جمله چاى سلطنتى را به وسيله دختران   جوان كه هر روز لباسهاى خود را عوض ‍ مى كند و دستكشهاى مخصوصى به دست مى كنند و   خود را معطر مى سازند و برگ چاى را مى چينند تهيه مى كنند. هنگامى كه اين دختران   با اين لباسهاى رنگارنگ مشغول چيدن چاى مى شوند بايد سكوت محض ‍ حكمفرما باشد و   آنها در آن سكوت كار خود را انجام دهند.

خاصيت غذايى چاى
چاى مثل قهوه و ديگر   دمكرده ها ارزش غذايى ندارد. برگهاى چاى داراى مقدار كمى مواد ((ازته ))   روغنهاى مايع ، ((موم ))، (( سلولز))،   انواع ((رزين )) سقز مى باشد. طبق اكتشافات خيلى جديد چاى داراى ((فلوئور)) است و   چنان كه مى دانيد فلوئور ماده گرانبهايى است كه از كرم خوردگى دندانها جلوگيرى   مى كنند.
چايى كه ما مى خوريم   داراى دو عنصر مهم است كه يكى ((تانن )) است كه در دمكرده چاى وجود دارد و به آن خاصيت ادرار   آور مى دهد و ديگرى يك ماده محرك است كه مشابه كافئين در قهوه است و به نام   ((تئين )) و ((تئوفلين )) معروف مى   باشد و سيستم اعصاب را تقويت مى كند.
زياده روى در مصرف چاى براى كسانى كه   اعصابى حساس دارند اختلالاتى ايجاد مى كند كه معروف به مسموميت از چاى است و به نام   بيمارى ((تئيسم )) مشهور است . چاى براى همه به شرطى كه در مصرف آن رعايت اعتدال   شود تجويز مى شود؛ كسانى كه كارهاى فكرى مى كنند با نوشيدن چاى حافظه خود را تقويت   مى كنند.
چاى براى كسانى كه   بيمارى قلبى دارند و يا به اختلال عصبى مبتلا هستند منع شده است . بچه ها بايد به اندازه   معتدل چاى بخورند.
چاى مقوى دستگاه هاضمه   است و عمل كبد را آسان كرده و ضد اسهال است ، زيرا داراى كافئين و   تئوبرومين است .
چاى با املاح آهكى ،   آهن ، ژلاتين و ظروف غير لعابى ناسازگارى دارد و به همين علت است كه چاى با آبهايى كه   آهك دارند خوب به عمل نمى آيد و طعم مطبوعى پيدا نمى كند.

چه نوع چاى را بايد   انتخاب كرد؟
چاى ، انواع مختلف و   گوناگونى دارد كه مربوط به كشورى است كه در آن به عمل مى آيد و ترتيبى است كه   آن را مى چينند و خشك مى كنند.
مثلا چاى سبز كه مورد توجه ژاپنيها، چينى ها،   اعراب و مردم شمال آفريقاست به اين وسيله به دست مى آيد كه از تخمير طبيعى برگهاى   چاى جلوگيرى كرده و آن را با آفتاب و يا حرارت در ديگهاى فلزى خشك مى كنند. براى   تهيه چاى سياه ، برگهاى چاى را به حال طبيعى خود مى گذارند تا با اكسيداسيون   ((تانن )) رنگ آن سياه و تيره شود و بعد آن را مى كوبند تا ريز شود.
چاى سياه را وقتى دم   كنند رنگ آن بيش از چاى سبز است . بين چاى سياه يا تخمير شده كه در بازار   خريد و فروش مى شود چاى هندوستان ، چين يا سيلان معروف است . چاى سيلان عطر كمى دارد   ولى به ذائقه گوارا است و رنگ آن بعد از دم كردن قرمز نارنجى است كه در   انگلستان و هندوستان آن را با شير مى خورند.
چاى چين كه خيلى معطر و رنگين است وقتى   دم كشيد رنگ باز و طعم دلپذيرى دارد و دوستداران چاى چين ، شير در آن نمى ريزند   بلكه آن را بطور طبيعى و يا با يك برش ليموى ترش تازه مى خورند.
چاى سبز چين كه داراى   رنگ سبز زيتونى است وقتى دم كردند كمرنگ است و در چين زياد مصرف مى شود   ولى در خارج از چين مصرف زيادى ندارد.
چاى ياسمن كه مخلوطى از چاى با گل ياسمن است   عطر مخصوصى دارد كه در داخل چين مصرف مى شود و در خارج موفقيتى ندارد.
خانمهايى كه در تابستان   به كنار دريا رفته اند و رنگ پوست خود را برنزه كرده اند اگر   بخواهند اين حالت خود را براى مدتى طولانى نگهدارى كنند بايد پوست صورت و تن خود را   با محلول غليظ و دمكرده چاى بشويند.

چاى را چگونه دم مى كنند؟
فرانسوى ها: آب را جوش   مى آورند و براى هر نفر يك قاشق كوچك قهوه خورى چاى را در قورى   چينى ريخته و به تعداد هر نفر يك فنجان آب جوش روى آن مى ريزند و مى گذارند بماند تا   دم بكشد.
انگليسيها: ظرفى كه   انگليسيها چاى را در آن دم مى كنند از فلز يا سفال يا چينى است و به ترتيبى كه فرانسوى ها چاى را   دم مى كنند ولى روى قورى يك حوله مخصوص مى اندازند تا گرم بماند و دم بكشد. وقتى   چاى دم كشيد در ته فنجان كمى شير سرد مى ريزند و چاى را روى آن پر مى كنند.
روسها: چاى غليظ را در قورى دم مى كنند و قورى   را روى سماور مى گذارند، سماور پر آب جوش است كه به كمك اين آب جوش براى هر كس چاى   غليظ يا رقيق تهيه مى كنند.
در روسيه چاى را در   ليوانهاى بزرگ بلور مى ريزند و اگر در فنجان هاى كوچك بريزند نعلبكى را روى   آن مى گذارند تا سرد نشود.
مراكشيها: مراكشيها چاى   را در استكان مى خورند و اگر ميهمانى بر آنها وارد شد سه بار يعنى سه   استكان چاى براى او مى آورند و اين رسمى است كه در مراكش معمول است . در مراكش   چاى سبز را با يك برگ نعنا دم مى كنند و آن را شيرين كرده و مى نوشند.
چينى ها: چينى ها چاى   سبز را با گل ياسمن معطر كرده و دم مى كنند و بدون قند مى نوشند. يك   گرد چاى را در ته فنجان مى ريزند و روى آن آب جوش ‍ سرازير كرده و وقتى دم كشيد   بدون شيرينى مى خورند.

 

خردل

چه خواصى دارد و چه   كارهايى از اين خوراكى تند و تيز ساخته است؟
خردل را از قديم الايام مى شناختند و   مصرف مى كردند. يونانيها آن را به عنوان سبزى استعمال مى كردند.
تئوفراست آن را در   باغهاى خود كاشته بود.
فيثاغورث آن را مى   شناخت و در آثار خود نوشته كه خردل باعث افزايش ‍ هوش و حافظه مى شود و او   را هميشه با نشاط و شاد نگه مى دارد.
روميان خردل را مثل يك   سبزى مصرف مى كردند ولى پلين مى گويد طاس ‍ كبابى كه با   برگهاى خردل تهيه شود طعم و عطر مخصوصى پيدا مى كند.
ديوسكوريد يكى از اولين   كسانى است كه خردل را از جهت طبى مصرف كرد و دمكرده آن را به عنوان دواى   غرغره براى معالجه ورم لوزه هاى و دفع بلغم مغزى به كار مى برند.
مردم رم برگهاى خردل را   در سركه ترشى مى انداختند و آن را در اغذيه مصرف مى كردند.
پلوت نقل مى كند كه   وقتى برگهاى خردل را خرد مى كنند چشمها به آب افتاده و اشك از آن   جارى مى شود. در قرون وسطى خردل را در باغهاى سلطنتى مى كاشته اند.
به عقيده سنت هيلدگراد   خردل از سبزيهاى ادويه اى است كه هضم آن يك معده قوى لازم دارد.
طرفداران مكتب سالرن   براى خردل خواص درمانى غذايى تشخيص داده بودند و آن را چنين تشريح مى   كردند:
دانه هاى ريز خردل آب   از چشم جارى مى كند و سم را معدوم مى سازد، مصرف آن در غذا باعث تقويت اشتها و قوت چشم مى شود.
پزشكان قرن هفدهم و هجدهم آن را در   موارد مختلف استعمال مى كردند و از آن مشمع خردل درست كرده براى رفع درد مصرف مى   كردند.
خردل انواع و اقسام   زياد دارد كه در تجارت دو نوع آن مصرف مى شود كه به نام خردل سياه و خردل سفيد معروف است . دانه   هاى خردل سفيد، زرد رنگ است . خردل از خانواده گياهى شاهى و ترتيزك است كه از قديم الايام   تا كنون در طب و طباخى مصرف مى شود. معروف است كه پاپ در قرن دوازدهم به   كسانى كه طريقه جديد و تازه اى براى مصرف خردل اختراع كنند جايزه مى داد.
خردل سياه و خردل سفيد از نظر شكل ظاهرى خيلى   به هم شباهت دارند: گلهاى خردل سياه و سفيد و زرد رنگ هستند و در مزارع خردل منظره   قشنگى دارد ولى دانه هاى خردل سياه كوچكتر از دانه هاى خردل سفيد است چنانكه سى گرم   خردل سفيد پنج هزار دانه ولى سى گرم خردل سياه دوازده هزار و پانصد دانه مى شود.   دانه هاى خردل را آسيا مى كنند از آن گرد خردل به دست مى آيد.
دانه هاى خردل سفيد را   به عنوان ادويه غذا و خردل سياه را براى مصارف دارويى به كار مى برند.
خردلى كه در فروشگاهها   در شيشه و يا تيوپ براى فروش عرضه مى كنند آرد دانه هاى   خردل سفيد است كه با سركه و گياهان معطر ديگرى مثل جعفرى ، ترخون كرفس و يا سير   مخلوط كرده اند و با علامتهاى تجارتى مختلفى به فروش مى رسانند.
خردل سياه را اگر   بكاريد در ماه شهريور دانه هاى آن مى رسد و همينكه گياه خردل شروع به زرد   شدن كرد بايد آن را از زمين در آوريد و در سبدى بگذاريد تا در جاى هواداراى خشك   شود، وقتى خشك شد دانه هاى آن را در آوريد و باز روى پارچه اى پشمى بريزيد و بگذاريد   خوب خشك شود. دانه هاى خردل سياه را براى مشمع خردل به كار مى برند دانه هاى خردل   داراى اسيد سنياپين ، ميروزين ، ميرونات دوپتاس است . ميروزين و ميرونات دوپتاس اگر با آب سرد مخلوط شود اسانس خردل را   به وجود مى آورد كه عامل موثرى در رفع درد است .
ضماد يا مشمع خردل را   كه از زمانهاى بسيار قديم معمول شده است در عصر حاضر نيز استعمال مى كنند، اين ضماد براى   درمان سرماخوردگى و امراض دستگاه تنفسى مصرف مى گردد، ضماد يا مشمع خردل اين خاصيت را   دارد كه جريان خون را به سطح پوست سوق مى دهد و ورم سلولها را برطرف مى سازد.
ضماد خردل را براى درمان آسم يا   برونشيت و همچنين بر ضد احتقان خون ، سر درد و درد اعصاب به كار مى برند.
بعلاوه اين ضماد در   مورد سنكوپ يا رماتيسم كمك بزرگى است ؛ از نظر مصرف داخلى ، خردل تقويت   كننده خوبى است كه در مورد كم خونى و حتى يبوست مى توانيد مصرف كنيد.
خردل دواى قى آور قوى   است كه شايد در مورد مسموميتهاى غذايى مى تواند براى شما مفيد واقع گردد.

1- درمان آسم با خردل
دويست گرم دانه هاى   خردل خشك را بكوبيد و يا آسيا كنيد تا نرم شود و بعد آن را در مقدار آب ملول   (نيم گرم ) حل كنيد و مستقيما روى سينه بماليد و روى آن يك پارچه بگذاريد در   درمان حمله هاى آسمى موثر و مفيد خواهد بود.

2- برونشيت و سرماخوردگى
ضماد خردل به ترتيبى كه در درمان آسم شرح داديم   در مورد برونشيت و يا سرماخوردگى زمستانى نيز مفيد و موثر است . اگر كسى مبتلا به   احتقان خون در عضوى از اعضاى بدنش شده است اين ضماد را استعمال كند فورا   احتقان خون برطرف شده و خون به طور طبيعى به جريان خواهد افتاد. كسانى كه مى خواهند   حمام خردل بگيرند تا خون در كليه اعضاى بدن آنها به جريان افتد بايد دويست گرم خردل را   در كيسه اى پارچه اى بريزند و در آن ببندند و آن را در ته وان حمام خود بگذارند و   آب وان را باز كنند تا وان پر شود و بعد در آن وان چند دقيقه اى دراز بكشند و   اعضاى بدن خود را مالش دهند وقتى حمام خردل گرفتيد و از وان بيرون آمديد احساس ‍   خواهيد كرد كه خيلى سبك و با نشاط شده ايد.

3- مسموميت
يك قاشق چايخورى گرد   خردل را در نيم ليوان آب حل كنيد و به محض ‍ اينكه عوارض مسموميت را در بيمار   ديديد به او بخورانيد، او را به تهوع انداخته و موجب رفع مسموميت خواهد شد.

4- سردرد و ميگرن
كسانى كه مبتلا به   سردرد و يا ميگرن (درد نيمه سر) مى شوند   اگر دويست گرم گرد خردل را در كيسه پارچه اى بريزند و در آن را ببندند و آن را در   وان حمام بگذارند و روى آن آب بريزند و پاهاى خود را حمام خردل دهند به زودى   عوارض سردرد و ميگرن آنها نيز برطرف خواهد شد.
حمام پاها به اين ترتيب براى دل درد   و شكم درد نيز مفيد است .

5- سينه پهلو و رماتيسم و سنكوپ
ضماد خردل براى درمان   سينه پهلو و رماتيسم و سنكوپ هم مفيد و موثر است و همان طور كه در مورد   آسم دستور داده شد بايد دويست گرم دانه هاى خردل را گرد كنيد و در كمى آب نيم گرم حل   كنيد و روى سينه بماليد و روى آن پارچه اى پشمى بگذاريد.
در پايان بحث خردل لازم   است گفته شود كه خردل سفيد كه رنگ آن زرد است بيشتر مصرف غذايى دارد   و آن را به صورت گرد و يا خمير تهيه كرده و به معرض فروش و استفاده خانه داران مى   گذارند.
براى تهيه خمير خردل   ساده اگر خواستيد خودتان آن را تهيه كنيد بايد دانه هاى خردل سفيد را كه حتى المكان تازه باشد   بخريد و دوازده ساعت آن را در آب خيس كنيد بعد آن را در آسيا بريزيد تا نرم شود و   دوباره آن را آسيا كنيد تا كاملا نرم شود بعد به اندازه وزن آن سركه داغ يا آب   انگور تازه در آن بريزيد و آن را بزنيد تا خمير روشن يك شكلى به دست دهد.
خمير خردلى كه بدين ترتيب به دست آورديد   ساده ترين خميره هاى خردل است كه براى مصارف غذايى مى توانيد از آن استفاده كنيد.   معمولا خمير خردل را با ادويه ديگرى مخلوط كرده و با ماركهاى مختلف آن را مى فروشند   كه كم و بيش ما هم آن را ديده و چشيده ايم.

این گیاه علفی و   یکساله، بدون ساقه یا دارای ساقه‌های کوتاه و برگهای باریک، دراز و نوک تیز   با سه رگبرگ سراسری در جهت طول برگ، گلهای کوچک آن به صورت سنبله‌های استوانه‌ای   یا تقریبا مدور به طول ۵/۱ تا ۳ سانتی متر در راس دمگل   ظاهر می‌شوند و محتوی دانه‌هایی به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد   هستند.
ارتفاع این گیاه به ۱۰ تا ۳۵ سانتی متر می‌رسد. میوه این گیاه پوشینه،   شکوفا، دو خانه و محتوی معمولا یک دانه کوچک، لغزنده و به رنگ قهوه‌ای در هر خانه‌است   . این گیاه به حالت خودرو روی چمن‌های خشک،چراگاه‌ها، مزارع رها شده، علف   زارها، کنار راه‌ها و جویبارها و بیابان‌های بایر دیده می‌شود.
این گیاه در مرحله رویش   بیشتر به آب و هوای خشک و سرد نیاز دارد ولی در طول دوره رسیدن بذر و   برداشت نیاز به هوای خشک و آفتابی دارد. کاشت تا برداشت تکثیر بوسیله دانه و در زمین‌های   شنی قابل نفوذ، شخم زده و عاری از علف‌های هرز صورت می‌گیرد. برای این کار   ابتدا، شیارهایی به عمق ۴ تا ۵ سانتی متر و به فواصل ۶۰ سانتی متر، در زمین   ایجاد می‌کنند. سپس دانه‌ها را هنگام بهار در این شیارها می‌کارند و نیز غلطک   ملایمی بر روی آنها می‌زنند، تا دانه‌ها از قشر نازک خاک پوشیده گردند.
معمولا پس از نمو دانه‌ها   و پیدا شدن گیاهان جوان، فاصله آنها را از یکدیگر به نحوی زیاد   می‌کنند که هر پایه از دیگری لااقل ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر فاصله داشته باشد.مقدار   بذر مورد نیاز ۵ تا ۷ کیلو گرم در هکتار است.
طول مدت جوانه زنی ۷ تا ۱۰ روز می‌باشد. گیاه   احتیاجات آبی متوسطی دارد، ۵ تا ۶ آبیاری سبک به دلیل سیستم ریشه‌ای   کوچک در طول دوره رویش برای گیاه کافی است، آبیاری دوم باید با یک وقفه ۱۰ تا ۱۵ روزه صورت گیرد.
احتیاجات غذایی گیاه   پایین است، ۵۰ تا۷۰ کیلو گرم در هکتار کود ازته در دو نوبت، ۲۰ تا ۳۰ کیلو گرم در هکتار کود   فسفره و ۲۵ تا ۳۵ کیلو گرم در هکتار کود   پتاس برای رشد گیاه کافی است.۶۰ روز پس از کاشت بذر گیاه به گل می‌رود و ۸ تا ۱۷ روز بعد آماده برداشت   است. هنگامی که سنبله‌ها به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز در آیند و برگهای پایینی خشک شوند و بیفتند و   برگهای بالایی قهوه‌ای رنگ گردند بهترین زمان برداشت است.

ترکیبات و اثر اسفرزه   دارای اسید گالیک و تانیک و نیز گلیکوزیدی به نام اوکوبین( Aucubine) در قسمت‌های مختلف و مقدار   فراوانی لعاب است به طوری که با قرار گرفتن دانه در آب پوسته خارجی آن متورم   می‌شود و پس از پاره شدن لعاب از آن خارج می‌گردد.
در حدود ۳۰ درصد پوشش دانه اسپرزه   را یک ماده جاذب آب تشکیل می‌دهد که موسیلاژ نامیده می‌شود و پس از خیس شدن   و جذب آب، لعاب می‌دهد همین که دانه اسفرزه با آب آغشته شد در حدود ۱۰ برابر حجم خودش متورم   می‌شود و به شکل لعابی در می‌آید .

خواص و کاربرد خلاصه‌ای از   خواص اسپرزه به قرار زیر است :

نرم کننده شکم، ضد زخم روده و معده، ضد حرارت   و عطش، ضد اسهال ساده و خونی، ضد خونریزی سینه،نشاط آور و ضد تب و لرز.
آن را در آب بریزید و   بگذارید بماند و دائم به جای آب خوردن از آب آن میل کنید، اگر دائم   جرعه جرعه نوشیده شود گرفتگی صدا که از گرمی و حرارت باشد را برطرف می‌سازد، در   موارد کاهش درد و رفع خارش و قطع خونریزی بواسیر نافع است.
آن را با عناب در آب   بچسبانید و آب آن را صبح ناشتا بخورید و با آب آن بدن را هم بشویید خارش قسمتهای   زنانه یا واژینال را برطرف می‌سازد.
آب دم کرده آن را بنوشید، مدر است و برای   سوزاک مفید می‌باشد.
۲۰ گرم در یک لیوان آب جوشانده و ۴ روز تکرار شود دافع سنگ   کیسه صفرا است.
اگر اسفرزه را با تخم   شربتی و خاکشیر (هر کدام ۱۰۰ گرم) ترکیب کرده و هر روز یک قاشق سوپخوری آن   را در ۲ لیوان آب حل کرده مصرف کنیم برای رفع   خارش تن و تصفیه خون و باز شدن اشتها مفید است.
هر روز صبح، ظهر و شب هر بار یک   قاشق شربت خوری از آن را در یک فنجان آبجوش بریزید بعد با نبات شیرین نموده بخورید،   اسهال خونی را درمان می‌کند، از خونریزی زیاد و قاعدگی جلوگیری می‌نماید.
آن را بو دهید و هر روز   بخورید. اسهالهای طولانی و مزمن   را درمان می‌کند. لعاب آن را دائم در گلو قرقره کنید و هم جرعه جرعه بخورید،   گلودرد را درمان می‌کند و اگر آب آن دردهان نگه دارید برفک و سوختگی و طاول و زخمهای   دهان رادرمان می‌کند.
آن را بکوبید، بعد با   سرکه خمیر نموده و هر روز صبح و شب روی محل ضماد بگذارید سالک را درمان   می‌کند.
بارهنگ
بارهنگ (Plantagomajor L) گیاه چندساله‌ای از   تیره بارهنگ است.

بارهنگ گیاهی است پایا،   ظاهراً بی کرک یا کمی کرکپوش با بن و ریشه‌ای کوتاه است. ساقه آن به طول ۷۰-۱۰ سانتی متر، متعدد   ایستاده یا خیزان، فاقد شیار، مساوی یا کمی بلندتر از برگ‌ها است.

برگ‌های آن تماماً طوقه‌ای، تخم   مرغی پهن با ۹-۳ رگبرگ قوی و برجسته، کامل یا در حاشیه سینوسی، بی کرک یا کرکپوش،   دارای دمبرگ نسبتاً بلند. گل‌ها سبز متمایل به قهوه‌ای، کوچک مجتمع در خوشه‌های دراز   استوانه‌ای.

موسم گلدهی گیاه   اردیبهشت تا شهریورماه است. دانه‌های این گیاه تیره رنگ، کوچک و تخم مرغی شکل و در میوه‌ای   پوستینه که به صورت کپسول تخم مرغی بوده و دارای ۲ خانه و محتوی ۸-۴ دانه‌است قرار دارند.   دانه‌ها را از اواسط فصل بهار به بعد جمع آوری می‌نمایند.

گیاه بارهنگ در منطقه   وسیعی از دو قاره اروپا و آسیا و همچنین شمال آفریقا و آمریکای شمالی می‌روید. در ایران   تقریباً در تمام نقاط می‌روید.

دانه بارهنگ دارای   چربی، صمغ، موسیلاژ، ترکیبات گلوکزیدی است.

خواص درمانی

از بارهنگ به همراه   قدومه و بهدانه مخلوطی درست می‌کنند که به عنوان نرم کننده سینه و برطرف کننده سرفه وخارش های   گلو مصرف سنتی دارد.

خواص درمانی ریشه، برگ   و دانه این گیاه اثر نرم کننده دارد و از آن‌ها به عنوان تصفیه   کننده خون، آرام کننده ناراحتی های آسم مرطوب، اسهال های ساده و ورم مخاط دهان   استفاده می‌شود.

جوشانده دانه بارهنگ در   رفع بیماری های التهابی کلیه و مثانه موثر است.

اگر برگ تازه بارهنگ به   مدت چند ساعت در آب جوشیده قرار بگیرد، سپس قطعات آن بر روی زخم های باز قرار گیرد،   نه تنها زخم‌ها را از خطر آلودگی حفظ می‌کند، بلکه سرعت بهبود را باعث می‌شود.

جوشانده ریشه گیاه همراه با   عسل، اگر به صورت غرغره مصرف شود، ورم حلق را از بین می‌برد.

برگ تازه و له شده   بارهنگ اگر در محل گزیدگی زنبور عسل و پشه مالش داده شود درد را تسکین می‌دهد.

میزان مصرف جوشانده 50   تا 100 گرم ریشه یا برگ بارهنگ در یک لیتر آب به مقدار سه فنجان در روز مجاز است. این گیاه   در جاهای مختلفی می روید و انواع مختلفی دارد.

معمولاً از دانه‌های   این گیاه استفاده می‌شود. از این گیاه برای ناراحتیهای تنفسی استفاده می‌شود و یکی   از گیاه‌های لعاب دار و دارای ماده سافورین است. دانه‌های آن را در آب خیس می‌کنند.   این گیاه عوارض جانبی ندارد.

از برگ این گیاه به   وفور استفاده می‌شود و برگ آن خاصیت ضد عفونی کننده دارد و   همچنین دانه این گیاه هم خاصیت ضد عفونی کننده و خلط آوری خوبی برای دستگاه تنفسی دارد.
ترخون
نام علمی: ( Artemisia   Dracunsulus )

خانواده : کاسنی

مقدمه
ترخون گیاهی است پایا ،   به ارتفاع 30 سانتیمتر تا یک متر ، برگهای قاعده ساقه آن   منقسم به 3 لوب و کاپیتولهای آن ، کوچک به رنگ سبز و مجتمع به صورت خوشه است. ساقه   برگ‌دار گیاه اگر در بین انگشتان فشرده شود بوی مشخصی بر اثر آزاد شدن اسانس از آن   استشمام می‌گردد. طول برگها 3 تا 8 سانتیمتر و عرض آنها 0.5 تا 1.2 سانتیمتر می‌باشد.   کناره‌های برگ صاف و بدون دندانه و گیاه فاقد کرک است. گلها فراوان و به صورت مجتمع در یک خوشه متراکم قرار می‌گیرند. رنگ   گلها زرد یا قهوه‌ای تیره است.


نیازهای اکولوژیکی


ترخون در مناطقی کشت می‌شود که از هوای گرم و   آفتابی برخوردار باشد. ترخون درجه حرارتهای پائین را به سهولت تحمل می‌کنند، بطوری که   دمای 15-درجه سانتیگراد را بدون هیچ آسیبی تحمل می‌کند. گیاهان هنگام بروز هوای سرد در فصل بهار دچار سرما‌زدگی نمی‌شوند و   به رویش خود ادامه می‌دهند.

ترخون در طول رویش به مقادیر فراوانی   آب نیاز دارد. از این رو گیاه باید در زمینهای غنی از آب کشت گردد. آبیاری برای   این گیاه در مرحله تشکیل شکوفه‌ها و نیز بعد از برداشت محصول ضروری است. خاک مناسب   برای کشت ترخون خاکهای با بافت متوسط (شنی – رسی) و با ضخامت زیاد لایه سطح‌الارض می‌باشد.

آماده سازی خاک


فصل پاییز پس از برداشت   محصول قبل 40 تا 50 تن در هکتار کودهای حیوانی کاملا پوسیده به زمینهایی   که در آنها ترخون کشت می‌شود اضافه کرده و با انجام شخمی عمیق (به عمق 40 تا 45   سانتیمتر) با خاک مخلوط نمود. سپس کودهای شیمیایی مورد نیاز از قبیل 80 تا 100   کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و 120 تا 130 کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به خاک اضافه   و شخم دیگری به عمق 30 تا 35 سانتیمتر در جهت عمود بر جهت شخم قبلی زده می‌شود. پس   از جمع آوری سنگها و قلوه سنگها ، کلوخه‌ها بوسیله دیسک شکسته می‌شوند و زمین   تسطیح می‌گردد. اوایل بهار باید بستر   خاک را برای کشت گیاه کاملا آماده نمود.


تاریخ و فواصل کاشت


ترخون را باید با   گیاهان کشت کرد که سبب افزایش و گسترش علفهای هرز نشوند. اوایل بهار زمان   مناسبی برای تکثیر رویشی ترخون (از طریق قلمه‌های ساقه‌ای و پاجوش) و فصل پائیز زمان   مناسبی برای تکثیر ترخون از طریق تقسیم ریشه می‌باشد. ترخون 8 تا 10 سال عمر می‌کند   ولی محصول آن نقطه 4 تا 6 سال بازدهی اقتصادی دارد.


کاشت


کاشت و تکثیر ترخون به   صورت رویشی و به روشهای زیر   صورت می گیرد.

قلمه ساقه‌ای


پس از جدا کردن ساقه‌های   سبز و جوان از پایه مادری   آنها را در زمین مورد نظر کشت می‌کنند. تکثیر ترخون با استفاده از این روش   مناسب نیست و کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.


پاجوش


اطراف پایه‌های مادری 3   تا 4 ساله پاجوشهای متعددی   از رویش استلونها بوجود می‌آیند که هر پاجوش از ساقه کوتاه و ریشه مناسبی برخوردار   می‌باشد. چنانچه اواخر پائیز یا اوایل بهار اطراف گیاهان را به ضخامت 4 تا 5   سانتیمتر با خاک نرم بپوشانیم پاجوشهای بیشتری تولید می‌شود.

در این روش در اواخر بهار(خرداد) خاک اطراف   گیاهان را کنار می‌زنند و با جدا کردن پا جوشها آنها را در زمین اصلی کشت می‌کنند.   معمولا اطراف هر پایه مادری 20 تا 40 پاجوش بوجود می‌آید ولی بهتر است بیش از 10   تا 20 پا جوش از گیاه مادر جدا نشود، چون ممکن است سبب خشک شدن پایه مادری گردد.   پس از انتقال پاجوشها به زمین اصلی باید بلافاصله گیاهان را آبیاری نمود.

تقسیم ریشه


در بسیاری از کشورها از   این روش برای تکثیر ترخون   استفاده می‌شود. پایه‌های مادری 3 تا 4 ساله را که کاملا سالم و عاری از هر گونه   آلودگی قارچی هستند از خاک خارج می‌کنند سپس ریشه را به 5 تا 10 قطعه تقسیم می‌نمایند   هر قطعه باید دارای حداقل 1 تا 2 جوانه رویشی باشد سپس در عمق 10 تا 15 سانتیمتر در زمین   اصلی کشت می‌شوند برای هر هکتار زمین به 35 تا 40 هزار بوته نیاز است.

داشت


در طول رویش گیاهان   مبارزه مکانیکی و شیمیایی با علفهای هرز ضروری است. قبل از رویش گیاهان در   سال دوم می‌توان از علف کشهای مرکازین (Merkazin) به مقدار 8 کیلوگرم در هکتار یا سنسور (sensore) به مقدار 1 تا 1.2 کیلوگرم در هکتار استفاده نمود. پس از از اولین برداشت می‌توان از   علف‌کش مرکازین   (Merkazin) به   مقدار 4 تا 6 کیلوگرم یا از علف کش آفالون (Afalon) به مقدار 6 کیلوگرم در   هکتار استفاده کرد.

پس از برداشت محصول برگردان کردن خاک   بین ردیفها سبب تهویه خاک و نیز سبب تسریع در رویش گیاهان می‌شود. ترخون در طول   رویش ممکن است توسط عوامل بیماریزای قارچی نظیر قارچ عامل زنگ و قارچ عامل لکه برگی   آسیب ببیند، که باید جهت مقابله با آنها از قارچ کشهای مناسب استفاده نمود.


برداشت


محصول ترخون را می‌توان   یک یا دوبار در سال برداشت کرد. اولین برداشت در مرحله گل‌دهی انجام می‌گیرد.   اوایل تابستان زمان مناسبی برای اولین برداشت است. از اواخر شهریور تا   قبل از بروز سرما می‌توان دومین برداشت را انجام داد. گیاهان باید از فاصله 7 تا 8   سانتیمتری از سطح زمین برداشت شوند در غیر اینصورت گیاهان خشک می‌شوند. در صورتی که   از پیکر رویشی گیاه به عنوان سبزی یا ادویه استفاده شود، می‌توان سه بار در سال   محصول را برداشت کرد.

اولین برداشت قبل از گل دهی (اواخر خرداد –   اویل تیر) انجام می‌گیرد. پس از برداشت اندام های جمع شده را خشک می‌کنند. اگر چه می‌توان   آنها را در سایه خشک کرد ولی برای مقیاس وسیع از خشک‌کنهای الکتریکی در   دمای 40 تا 50 درجه سانتیگراد استفاده می‌شود. در سال اول عملکرد پیکر رویشی تازه   1.5 تا 2 تن در هکتار خواهد بود که از آن 25 تا 35 کیلوگرم اسانس بدست می‌آید.   عملکرد پیکر رویشی خشک 2 تا 2.5 تن در هکتار می‌باشد.

این گیاه از نظر طب   سنتی ایران گرم و خشک است.   ترخون اشتها آور/ ادرار آور و ضد کرم است. این گیاه به رفع سکسکه و درد مفاصل کمک   می کند. ترخون تقویت کننده معده و کاهش دهنده آب و رطوبت اضافه بدن است. این   گیاه قدرت دفاعی بدن را در برابر برخی ویروس ها و باکتری ها افزایش می دهد. مصرف   سالانه ترخون قدرت جنسی را کاهش می دهد و برای جلوگیری خون ریزی لثه و التیام زخم   های دهان مفید است.

ابن سينا و ابو زكرياى   رازى پزشكان دانشمند ايرانى قبل از اروپاييان به خواص   درمانى ترخون پى بردند و در كتابهاى طبى خود اين دو پزشك دانشمند مى نويسند كه ترخون نفخ   را برطرف كرده و هواى آلوده از طاعون را ضد عفونى و پاك مى كند.
اين بيطار ترخون را   سبزى سفره غذا مى داند و عقيده دارد چند برگ از ترخون اشتها را تحريك كرده و   نفس را معطر و خوشبو مى سازد.
ترخون در زمان جنگهاى   صليبى به اروپا وارد شد و در نقاط مختلف اروپا كشت آن معمول و رواج يافت   و امروزه اين سبزى معطر را در غذا و دوا به كار مى برند.
ترخون از زمانى كه در   اروپا پيدا شد در طب و درمان امراض به كار رفت و در مصرف آن خواص اشتها آور، هضم   كننده ، مدت ماهانه خانمها و ترشح كننده بزاق دهان و همچنين داروى دردهاى دندان   تشخيص دادند.
در قرن نوزدهم دو پزشك   معروف فرانسوى به نام ((شومل )) و ((كازن )) با مصرف دم كرده و اسانس   ترخون بيماريهايى را چون ضعف معده و سوء هضم معالجه مى كردند و از معالجه با اين   گياه معطر نتايج موثرى مى گرفتند.
خواص درمانى ترخون   مرهون روغن مايع اصلى آن است كه داراى بو و طعم تندى است و مزه آن نزديك   به تربانتين مى باشد.
روغن مايع اصلى ترخون   دارى هفتاد درصد ((استراگول )) و بيست درصد (ترپن ) مى باشد.
اين روغن داراى خواص   تقويت كننده ، اشتها آور، مقوى معده ، ادرار آور، قاعده آور و كرم كش مى   باشد.
ترخون را به عنوان   دمكرده به مقدار بيست و پنج تا سى گرم در يك ليتر آب دم كرده و سه يا چهار بار در روز و هر بار يك   فنجان از آن را بعد از صرف غذا مصرف مى كنند.
اسانس ترخون به مقدار   سه تا پنج قطره در روى يك حبه قند نيز براى تقويت معده و دفع نفخ شكم مصرف مى شود. در اين جا   بايد ياد آورى كنيم كه ترخون . مى تواند جانشين نمك شود و كسانى كه از مصرف نمك   منع شده اند مثل بيماران قلبى ، كسانى كه فشار خونشان بالا رفته است ، يا اشخاص چاق   كه مجبور به پيروى از رژيم غذايى بى نمك شده اند مى تواند به جاى نمك ترخون در   غذاى خود مصرف نمايند و علاوه بر اين كه غذاى خود را با نمك احساس كنند از طعم   مطبوع و خواص شفا بخش ترخون نيز استفاده نمايند.
ترخون اين خاصيت را   دارد كه مقوى دستگاه هاضمه است و همچنين نفخ و باد شكم را دفع مى كند.
ترخون تب بر و همچنين   قاعده آور است . در قديم به واسطه خواص ‍   درمانى اى كه داشته است بسيار معروف بوده است و در فرانسه به نام (گياه   اژدها) و يا (شرپانتين ) معروف بوده است و از آن سالاد درست مى كرده اند و يا خام و با   غذا مى خورده اند.
ترخون را دم مى كردند و   دمكرده آن را به عنوان مقوى معده مى خورده اند تا هضم غذا را آسان كند، گاز و   نفخ شكم و روده ها را برطرف مى سازد و قاعدگى و عادت ماهانه خانمها را مرتب سازد و   دردهاى اعصاب و انواع رماتيسم را شفا مى بخشد.
كسانى كه مى خواهند از   ترخون به عنوان دمكرده استفاده نمايند بايد پنج گرم ترخون را تكه تكه كرده و در يك فنجان   بريزند و روى آن آب جوش ‍ جارى كنند و ده دقيقه بگذارند تا دم بكشد بعد اين دمكرده   را بعد از صرف غذا بنوشند.
شليمر در كتاب خود مى   نويسد: در ايران حاضر (صد سال پيش ) ترخون را خام با غذا مى خورند و   يا آن را با غذا مى پزند و مصرف مى نمايند.
ايرانيان ترخون را كرمكُش مى   دانند و به عنوان دواى ضد كرم دم كرده و اسانس آن را مصرف مى نمايند.

 


آرتیشو ( کنگر فرنگی ) Artichoke

نام علمی Cynarascolymus

آرتیشو گیاه بومی مناطق   مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت می شود .

رومی ها در حدود 2000 سال پیش این گیاه را   پرورش می دادند و بعنوان سبزی در سالاد استفاده می كردند .

آرتیشو در قرن شانزدهم   در انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد .

اکنون کالیفرنیا و   سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد .

کلمه

Artichoke از کلمه ایتالیایی Articicco مشتق شده که بمعنی میوه کاج   می باشد و آرتیشو هم مانند میوه کاج است .

آرتیشو برای رشد احتیاج به آب   و باران فراوان درد .

آرتیشو گیاهای است چند   ساله درای ساقه ای راست که   ارتفاع آن بحدود یک متر می رسد .
برگهای آن پهن و دراز مانند برگهای کاهو است   که برنگ سبز تیره است .
در انتهای ساقه میوه آن   که بشکل میوه کاج یا سیب فلس در است مشاهده می شود .
گلبرگهای آن ضخیم و   گوشتی بوده و انتهای گلبرگها ضخیم تراست که مصرف خوراکی درد .

برای خرید آرتیشو دقت   کنید که برگها با نشده و سفت   و سبز باشد .
هنگامیکه برگهای آرتیشو   قهوه ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می باشد .

فصل آرتیشو معمولا   ماههای فرودرين و دريبهشت ( آپریل و می )است .

تركيبات شيميايي:

برگهای خوردنی آرتیشو درای   اینولین ، اینولاز و ماده ای تلخ بنام سینارین Cynarine می باشد .

سینارین خاصی زیاد   کننده ترشحات صفرارا درد و علت صفرا بری آرتیشو داشتن این ماده است .

در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است :

انرژی 14 کالری

پروتئین 1/5 گرم

آب 86 گرم

مواد چرب 0/1 گرم

مواد نشاسته ای 5 گرم

کلسیم 22 میلی گرم

فسفر 40 میلی گرم

آهن 0/6 میلی گرم

سدیم 30 میلی گرم

پتاسیم 0 25 میلی گرم

ویتامین آ 40 واحد بين   المللي

ویتامین ب 1 0/04 ميلي   گرم

ویتامین ب 2 0/02 میلی   گرم

ویتامین ب 3 0/6 میلی   گرم

ویتامین ث 5/2 میلی گرم

خواص داروئي:

آرتیشو از نظر طب قدیم   ایران گرم و کمی خشک است .
قسمت مورد استفاده   آرتیشو برگها و قسمت سوط آن است که بنام قلب آرتیشو معروق می باشد .

آرتیشو :
1)
کبد را تمیز و اعمال   کبد را تنظیم می کند .

2)ترشح صفرا را افزایش می   دهد .

3) از جمع شده چربی در کبد   جلوگیری می کند و آنهایی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند

4) یرقان مزمن را درمان می   کند .

5) تقویت کننده بدن است .

6) موجب دفع ادرار می شود .

7) تب بر است .

8) در درمان رماتیسم موثر   است .

9) یبوست های ناشی از عدم   صفرا را درمان می کند.

10) در درمان ورم روده موثر است .

11) باعث دفع سنگهای کیسه   صفرا می شود .

12) نیروی جنسی را افزایش می دهد .

13) کلیه و مثانه را گرم می   کند .

14) گاز و نفخ معده و روده را از   بین می برد .

15) باعث هضم غذا می شود .

16) بیماریهای کبدی را   درمان می کند .

17) کلسترول خون را پائین   می آورد .

18) داروی لاغری است و   کسانیکه می خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می توانند هر روز آرتیشو   بخورند .

19) سرگیجه را برطرف می کند .

20) آنهائیکه گوششان زنگ می   زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می کند .

21) مبتلایان به بیماری قند   می توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند .
22)
در درمان میگرن موثر   است .

23) در برطرف كردن بیماری   آسم اثر مفید درد .

24) نقرس را برطرف می کند .

25) آرتیشو رگها را تمیز   كرده و تصلب شرائین را درمان می کند .

26) در برطرف كردن اگزمت   موثر است .

27) در درمان اکثر   بیماریهای پوستی اثر مفید درد .

28) سموم بدن را دفع می کند .

29) زخم های ریه و روده را   درمان می کند .

30) برای جلوگیری از ریزش مو ار برگهای   آرتیشو ضماد تهیه كرده و به سر بمالید .

31) برای برطرف كردن بوی بد زیر بغل   عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید .

32) عصاره آرتیشو را اگر به بدن   بمالید خارش را برطرف می کند .

33) برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو   بمقدر سه فنجان در روز استفاده کنید .

مضرات :

آرتیشو چون گرم است   ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود   ضمنا طعم آرتیشو را دوست ندارند .
اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای   آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند .


گل راعی ( چای کوهی )


چای کوهی (نام علمی Hypericum perforatum)   گیاهی است از تیره کلازیاسه (Clusiaceae) که معمولاً به صورت خودرو   در میان کشتزارهای گندم و ذرت یافت می‌شود و به مقدار زیاد در آمریکا و اروپا   پرورش می‌یابد و در ایران در دامنه کوههای البرز، چالوس، مازندران و نقاط غرب   ایران و در مسیر قله چین کلاغ به حد زیادی می روید.

نام‌های دیگر آن گل راعی،   هزارچشم، علف چای، هوفاریقون است.

گلهای این گیاه به رنگ زرد یا سفید است که در   بالای ساقه به صورت مجتمع به چشم می‌خورد که این گلها کمی معطر و دارای بوی   مخصوصی است.

چای کوهی از نظر طب   قدیم ایران گرم و خشک است و خواص درمانی بسیاری دارد این گیاه ضد کرم معده و روده است و   گرفتگی صدا را باز می‌کند.

این گیاه برای درمان   مرض کزاز بکار می‌رود و اگر برگ آن را به صورت پودر روی زخمهای عمیق   بپاشید این نوع زخمها را خوب می‌کند.

چای کوهی درمان کننده بیماری مننژیت   است؛

درد پشت و گردن و خشکی   گردن را درمان می‌کند و ضدافسردگی است.

این گیاه اشتها را باز   می‌کند بنابراین می‌توان آنرا به بچه‌ها و افراد مسن که اشتها ندارند داد.

کسانی که از داروهای   آسم و ضدسرماخوردگی و حساسیت استفاده می‌کنند نمی‌توانند چای کوهی مصرف   کنند .

خاصیت این گیاه در   درمان افسردگی به اثبات رسیده و مکانیزم اثر ضد افسردگی آن از طریق مهار آنزیمی   است. ماده موثره این گیاه هایپریسین می‌باشد که فراورده‌های آن هم بر اساس همین   ماده استاندارد سازی می‌شوند و اثر ضد افسردگی گیاه نیز مربوط به این ماده می‌باشد.   در واقع این ماده مهار کنندهٔ آنزیم mono amino oxidase Mao می‌باشد که کاملاً مانند داروی ترانیل سیپرومین   می‌باشد.

از این گیاه دو فراورده   دارویی در بازار ایران موجود می‌باشد.قطره هایپیران و قرص پرفوران که هر دو   در درمان افسردگی کاربرد دارند.

نکته قابل ذکر در مورد این گیاه و   فراورده‌های آن تداخلات زیاد آن می‌باشد که مصرف آن را محدود نموده است و دلیلش هم مهار   آنزیمی است.
شب رنگی افشان
شب رنگی افشان (والرین)

شب رنگی افشان کم   خوابی، نگرانی ناشی از فشار روحی و ناآرامی عصبی را درمان می کند.   این گیاه همچنین گرفتگیهای معده و قاعدگی و برخی از انواع سردردها را درمان می   کند. با وجود این، فایده و کاربرد اساسی آن کمک به خواب افراد است.

پزشکان، محققان و   کارشناسان گیاهان دارویی مصرف شب رنگی افشان را برای درمان اختلالات خواب   تجویز می کنند چون این گیاه هم بی خطر و هم ملایم است. برخلاف داروهای خواب آور که   احتمالاًًًً قبلاً آنها را مصرف
کرده اید، این گیاه   وقتی که از خواب بیدار   میشوید دیگر در شما حساس خستگی ببار نخواهد آورد و عوارض جانبی آن، اگر هم باشد، خیلی   معدود است.

معرفی گیاه

فرآورده های این گیاه   از ریشه گیاهی بلند و   حلقوی آن تهیه می شوند. این گیاه، جهت تزیین باغها کشت داده میشود اما نوع خودروی   آن نیز در چمنزارهای مرطوب نیز می روید. سر چتر مانند این گیاه رو به بالا رشد می   کند و می ایستد و دارای ساقه های توخالی است. برگهای سبز تند این گیاه سیخ می   ایستند و زیر لایه آنها کرکهایی وجود دارند. گلهای ریز، سفید خوشبو و ارغوانی روشن   یا صورتی آن در ماه ژوئن شکوفه باز می کنند. ریشه آن قهوه ای خاکستری روشن است و بوی   جورابهای کثیف را می دهد.

ترکیبات گیاه

تولید فرآورده های   دارویی شب رنگی افشان با فشار دادن ریشه تازه یا ریشه پودری خشک شده به طریق   انجماد (انجماد زیر 400 درجه سانتی گراد) آغاز میشود. آب ریشه فشار داده شده این   گیاه که به بازهای الکل یا گلیسیرین (ماعی شیرین و غیر الکلی) اضافه میشود، به
عصاره ها یا تنتورهای   مایع تبدیل میشود و ریشه پودر شده آن به انواع کپسول و   قرص تبدیل میشود. هر چند ما از وجود کلیه عناصر شیمیایی عامل واکنش و اثر این گیاه   خبر نداریم، اما اسید والرنیک و بورنیل موجود در روغنهای ضروری آن نقش مهمی بازی   می کنند.

اشکال موجود

عصاره های مایع و تنتورهای شب رنگی افشان   به صورت بازهای الکلی یا غیر الکلی (گلیسریت) عرضه میشوند. کپسولها یا قرصهای   پودری شب رنگی افشان نیز در بازار وجود دارند و امکان تهیه چای آن نیز وجود دارد.

فرآورده های این گیاه   معمولاً به فرمولهای حاوی سایر داروهای گیاهی آرامبخش مانند گل ساعتی (passifloraincarnia)، داژک   (Humulus lupulus)، فرنجمشک   (Melissa officinalis) و اخیراً کاوا   (Piper melhysticum) اضافه
می شوند. اگر به تازگی   تحت گیاه درمانی قرار می گیرید، بهتر است این گیاه را بدون سایر گیاهان   دارویی مصرف کنید. اگر پزشک معالج مصرف این گیاه را برایتان توصیه کرده باشد، با   احتمال زیاد علت آن این است که احساس می کند شب رنگی افشان بهترین درمان بیماری   خاص شماست
نحوه مصرف

وقتی گیاه شب رنگی   افشان می خرید، درصدد یافتن آن نوع داروی گیاهی افشان باشید که به صورت   استاندارد حاوی 0/8 درصد اسید والرین باشد. استاندارد کردن تنها راه تضمین هر میزانی   از کنترل کیفی فرآورده گیاه دارویی است.

برای کاهش میزان عصبیت،   نگرانی یا سردرد یا درد دوره قاعدگی می توانید یکی از حالات زیر را مد نظر قرار دهید. دوز   مصرفی سه بار در روز سبب خواهد شد تا بهتر بخوابید.

2 تا 3 گرم ریشه خشک در   چای، روزانه چندین بار.

1/4 تا 1/2 قاشق غذاخوری (1   تا 3 میلی لیتر) تنتور این گیاه روزانه چندین بار.

1/4 قاشق غذاخوری (1 تا 2   میلی لیتر) عصاره مایع (1:1)

150 تا 300 میلی گرم عصاره   والرین خشک یا مایع که به طور استاندارد حاوی 0/8 درصد اسید والرین و 1 تا 1/5 درصد والتریت باشد.

به منظور تسریع در خوابیدن، یکی از دوزهای   مصرفی را حداقل 30 تا 45 دقیقه قبل از وقت خواب دنبال کنید. اگر بیخوابی شما طولانی   بوده است، ممکن است احساس هر نوع نتیجه مثبت مستلزم دو هفته زمان باشد. وقتی شاهد   هر نوع تغییری شدید، مصرف این گیاه را به مدت دو تا چهار هفته بیشتر ادامه دهید.   مجموعاً چهار تا شش هفته مدت زمان معمول لازم توصیه شده از سوی کارشناسان گیاه درمانی   برای معالجه با استفاده از فرآورده های شب رنگی افشان است.

پس از شش هفته، یک وقفه   دو هفته ای اعمال کنید تا ببینید چگونه بدون مصرف آن به خواب می   روید. اگر باز هم همچنان با اختلال در خواب مواجه هستید، یک دوره درمان چهار تا شش   هفته را دنبال کنید یا اینکه در خصوص هر نوع گیاه درمانی که مفید به نظر می رسد با   پزشک معالج خود مشورت کنید.

نکات احتیاطی

انجمن فرآورده های   داروهای گیاهی آمریکا گیاه شب رنگی افشان را از نظر سلامتی و بی خطر   بودن درجه یک ارزیابی کرده است که این ارزیابی مؤید این است که گیاه مزبور با دامنه   وسیع میزان مصرفی اش ماده ای بی خطر است. اما حتی با این وجود، همواره عاقلانه خواهد   بود اگر میزان مصرفی توصیه شده دقیقاً رعایت شود.

اگر باردار هستید، قبل از   مصرف هر نوع دارو از جمله داروهای گیاهی با پزشک خود مشورت کنید. بعضی از مردم   نسبت به مصرف این گیاه واکنش ابهام آمیزی از خود نشان می دهند. این بدان معناست که   آنها به عوض احساس آرامش یا خواب، بناگاه احساس عصبیت و نگرانی در پی مصرف این گیاه می   کنند. اگر شما هم با چنین وضعیتی مواجه شودی، مصرف آن را متوقف کنید و موضوع را   به درمانگر خود اطلاع دهید. البته بروز چنین واکنی نادر است و خطرناک نیست.

تداخل های احتمالی

شب رنگی افشان نوعی   گیاه آرامبخش است و می تواند اثرات سایر داروهای ضد دلهره یا داروهای مسکن را   افزایش دهد. این گیاه همچنین مکمل است با اثر داروهای ضد صرع تداخل پیدا کند به   نحوی که روی افراد مبتلا به صرع اثر نامطلوب بگذارد. اطمینان حاصل کنید که این گیاه   را با هیچکدام از این نوع مواد دارویی مصرف نمی کنید. اگر مطمئن نیستید که داروی   مورد مصرف شما امکان تداخل با شب رنگی افشان یا هر نوع گیاه دارویی دیگر دارد یا نه، با   درمانگر خود مشورت کنید. هر چند به نظر نمی رسد این گیاه سبب افزایش میزان الکل   گردد، اما مصرف الکل همزمان با مصرف داروی تهیه شده از شب رنگی افشان مناسب نیست.
عشقه آسیایی
عشقه آسیایی Asian Ginseng

عشقه گیاه ریشه ای تیره   و پنچ داری است که مردم کشورهای آسیایی تصور می کنند شاه تمامی گیاهان است. گاهی   اوقات بخش اصلی این ریشه به بدن انسان شباهت پیدا می کند و دارای جوانه های تیغ داری   است که شبیه دست و پای آدمی است. کارشناسان گیاهان دارویی صدها سال پیش از این شکل   ظاهری استنتاج می کردند که عشقه می تواند تمامی امراض انسان را درمان کند و در   بسیاری از فرهنگهای مختلف به عنوان داروی تمامی امراض از آن استفاده شده است. با این   حال، چینی ها نه تنها عقشه را داروی تمامی امراض تلقی می کنند لیکن آنرا به مثابه   گیاهی می دانند که سبب طول عمر، قوت و عقلانیت استفاده کنندگان می گردد.

عشقه های آمریکایی و آسیایی در درمان فشار   روحی، خستگی، نقاهت و دیابت و عشقه سیبری در درمان فشار روحی، خستگی، تصلب شرایین و   اختلال عملکرد کلیه بهترین کارآیی را دارند. سردرگمی در این خصوص که برای درمان   فشار روحی، خستگی و نقاهت باید از کدام گونه عشقه آمریکایی، آسیایی یا سیبری   استفاده کرد از این ایده نشأت می گیرد که عنصر فعال در یک نوع عشقه به عناصر موجود در گونة   دیگر برتری دارد. البته وجود چنین برتری به وضوح نشان داده نشده است. مطالعات   اولیه روسها نشان داده بود که اثرات مثبت عشقه منطقه سیبری افزون بر اثرات مشابه در عشقه   آسیایی است. گزارش های تجربی نیز مؤید این مدعای روسها گردید اما محققانی که   اعتبار اینگونه تحقیقات و کیفیت فرآورده های تهیه شده از عشقه منطقه سیبری را مطالعه   کرده اند، این موضوع را تأیید نکرده اند. امروزه هر سه نوع عشقه را ژنهای تطبیق   شدنی تلقی می کنند بدین معنا که هر سه دارای عوارض جانبی مشابهی هستند و به رغم   تفاوتهای کیفی، هر کدام برای اثرات درمانی مشابهی بکار می روند. هزینه تأمین   عشقه، استاندارد بودن آن و اعتبارو شهرت تولید کننده می تواند به عنوان نقاط تصمیم گیری   در انتخاب گونه مورد استفاده محسوب شود.

معرفی گیاه

گیاه عشقه دارای   برگهایی است که به صورت دایره ای دور ساقه مستقیمی می پیچند. گلهای چتری سبز   مایل به زرد در مرکز این گیاه می رویند و انگور قرمز تولید می کنند. چین و چروک   موجود در گردنة ریشه گویای میزان سن این گیاه است. این مسأله از اهمیت زیادی   برخوردار است چرا که سن عشقه تا به چهار پنج سال نرسیده باشد آماده بهره برداری نخواهد بود.

ترکیبات گیاه

فرآورده های حاصل از   عشقه از ریشه و جوانه های بلند و نازک آن به نام مویه های ریشه تهیه می   شوند. عناصر ترکیبات شیمیایی اصلی موجود در عشقه آسیایی عبارت است از جنسنوید (با نشان Rg1) گلوکان (پانکراس)، پلی ساکارید   2-3DPG، پپتید، مالتول و رغن   مایع.

اشکال موجود

عشقه سفید (خشک و پوست کنده) یا عشقه   قرمز (ریشه پوست دار و بخور داده شده قبل از خشک شدن) به صورت آب، آب و الکل یا عصاره   مایع الکل و به صورت انواع کپسول یا پودر است.

نحوه مصرف

عشقه سبب افزایش میزان   توانایی، قوت و شادابی میشود. این خواص سبب میشود این گیاه همانند   قهوه نقش یک محرک را بازی کند. اما داروهای محرک غالباً کنشهای بخشهای اصلی بدن   را سامان می بخشند و زودرنجی، طپش قلب، اعتیاد و نگرانی در زمرة پاره ای از عوارض   جانبی ناشی از مصرف این گیاه است. از طرف دیگر عشقه هیچگونه عارضه منفی از خود بر   جای نمی گذارد و در طول حداقل 2000 سال گذشته به راحتی از آن استفاده شده است.

اگر از نوعی بیماری رنج   می برید ممکن است پزشک معالج شما مصرف عشقه را تجویز کند. اگر آدم پا به سن گذاشته ای بوده باشید،   مصرف عشقه می تواند فاصله زمانی لازم برای رجعت از حالت بیماری یا جراحی را   کوتاهتر کند. مصرف این داروی گیاهی سبب میشود که مواظب افکار خود نیز باشید. اگر کسی   هستید که دچار سرماخوردگیها یا گلودردهای زیادی میشوید، می توانید برای درمان   برخی از این حالات به مصرف عشقه متوسل شوید. این گیاه دارویی در رفع مشکل عدم تمرکز   نیز شما را کمک می کند. کشتی گیران برای افزایش میزان مقاومت بدن و توان آن از عشقه   استفاده می کنند، در هر کدام از این شرایط عشقه به مثابه نوعی ژن تطبیق شدنی عمل می   کند که به بدن کمک می کند تا با اثرات هر نوع فشار روحی اعم از اینکه ویروس،   باکتری، احساس و عاطفی، روحی یا فیزیکی بوده باشد مبارزه کند. اثرات فشار روحی ممکن   است به اندازة انواع سردردها یا سرماخوردگیها چندان جدی نباشد، لیکن می تواند در   پاره ای مواقع نظیر پیری زودرس و سریع، زوال حافظه. بیماری قلبی، سرطان و آرتریت   از حدت و شدت بیشتری برخوردار باشد. به هنگام مصرف عشقه در پی یافتن فرآورده های   استاندارد آن باشید. دسترسی به فرآورده استاندارد تنها راه حصول اطمینان از   کیفیت فرآورده گیاهی است. برای این منظور عشقه سفید یا قرمز را که به طور استاندارد   حاوی 1/5 درصد جنسنوسید است که با علامت Rg1 مشخص شده است، مصرف کنید. دوز تجویزی عبارت است از 1 تا 2 گرم ریشه تازه، 0/6 تا 2 گرم ریشه   خشک شده یا 200 تا 600 میلی گرم عصاره مایع روزانه.

اگر سالم هستید و عشقه   را به منظور افزایش بازدهی فیزیکی یا فکری خود، پیشگیری از مرض یا بهبود مقاومت   بدن در قبال فشار روحی مصرف می کنید، مثلاً روزانه به مدت 15 تا 20 روز 1 تا 2   گرم ریشه تازه، 0/6   تا 2 گرم ریشه خشک، یا   200 تا 600 میلی گرم عصاره مایع سپس به مدت دو هفته مصرف آنرا قطع کنید. برای   تقویت روند بهبودی پس از بیماری، افراد مسن باید روزانه دو بار 0/5 گرم عشقه آنهم به مدت   سه ماه مصرف کنند، سپس مصرف آنرا متوقف کنند یا اینکه روزانه دو بار 0/5 گرم   عشقه به مدت یک ماه مصرف و سپس دو ماه وقفه ایجاد شود. سپس در صورت مایل این روند   مصرف از سر گرفته شود.

نکات احتیاطی

انجمن فرآورده های گیاهان   دارویی آمریکا عشقه آمریکایی را به عنوان یک گیاه درجه 2 ارزیابی کرده است که   این رده بندی به معنای اعمال محدودیتهای خاصی است. در این مورد، فشار خون بالا   محدودیت خاص است. در نتیجه افراد مبتلا به این عارضه نباید فرآورده های عشقه مصرف   کنند.

افراد مبتلا به بیماری   قلبی، دیابت و فشار خون پایین نیز باید در مصرف عشقه احتیاط کنند. از مصرف عشقه در صورت   ابتلا به هر نوع بیماری جدی اجتناب ورزید. اگر باردار هستید از مصرف عشقه پرهیز   کنید چون ایمنی آن در طول دوره بارداری هنوز اثبات نشده است.

تداخل های احتمالی
عشقه می تواند اثرات کافئین یا   سایر محرکها افزایش دهد، سبب شود که احساس نگرانی یا عصبیت نمایید یا اینکه ضربان   قلب و فشارخون شما افزایش یابد. ممکن است در اثر مصرف آن بیشتر عرق کنید، با   مشکلات خواب مواجه شوید یا اینکه ضربان شما نامنظم گردد.

عشقه می تواند اثرات   سولفات فنلزین 0ناردیل) یا سایر داروهای ضد روانی یا داروهای فشارخون یا   دیابت را افزایش دهد. این داروی گیاهی با استرویید تداخل پیدا می کند. اگر از   این داروها مصرف می کنید هرگز بدون مشورت با پزشک معالج خود به سراغ آن نروید
فرنجمشک
فرنجمشک Lemon Balm

همانطور که پونه بنا به   خواص تسکین بخش روی معده معروف است، فرنجمشک نیز برای تسکین و رفع درد و ناراحتی ناشی   از هاضمه شامل گاز و باد معده مورد استفاده قرار می گیرد. فرنجمشک همچنین با   ایجاد آرامش و تسکین هر نوع فشار روحی و نگرانی عصبی را از بین می برد و امکان می دهد   که به راحتی به خواب روید. قدمت مصرف این گیاه برای این منظور به دوران قرون وسطی   بر می گردد. امروزه، این گیاه   دارویی توأم با سایر انواع آرمبخشها، گیاهان مسکن نظیر «شب رنگی افشان» برای تقویت   کل خاصیت و اثر آرامبخشی دارو تجویز می شود.

حتی قبل از قرون وسطی نیز فرنجمشک   برای تقویت روحیه و کمک به ترمیم جراحات و کاهش التهاب و درد ناشی از گزش حشرات مورد   استفاده قرار می گرفته است. پمادهای تولیدی اروپا برای درمان التهابهای ناشی   از سرماخوردگی و زخمهای تب خال (هرپس) حاوی محتوای غنی از فرنجمشک است. بیماران   ادعا می کنند که این پماد مؤثرتر از داروهای تجویزی در تسکین درد و پیشگیری از آغاز   مجدد التهال عمل می کند و پزشکان معالج نیز این ادعا را تأیید می کنند.

معرفی گیاه

فرنجمشک یک گیاه بومی   اروپاست ولی امروزه در تمام نقاط دنیا کشت میشود. این گیاه نه تنها در باغهای گیاهان   طبی بلکه در مراکز تولید فرآورده های دارویی، آرایشی و پولیش اثاثیه نیز پرورش داده   میشود. طول این گیاه به دو پا و حتی در پاره ای از مواقع بیشتر از این مقدار می   رسد. بوته های دارای گلهای ریز زرد کم رنگ در طول بهار و تابستان در محل تلاقی   برگها با ساقه رشد می کنند.

برگهای این گیاه دارای   چین و چروک عمیقی است که رنگ آنها از سبز تند تا سبز مایل به زرد   بسته به نوع خاک و آب و هوا فرق می کند. اگر انشگتان خود را روی برگهای این گیاه   بمالید، آنگاه احساس نوعی مزة ترش و شیرین شبیه لیمو به شما دست خواهد داد. برگهای   آن از نظر شکل به برگهای پونه شباهت دارند و در واقع از همان تیره گیاهی هستند.

ترکیبات گیاه
فرآورده های تهیه شده   از فرنجمشک از برگهای گیاه فراهم می آیند. روغنهای ضروری حاصل از برگهای فرنجمشک   حاوی عناصر شیمیایی به نام «ترپن» هستند که این عناصر حداقل سبب   وجود پاره ای خواص تسکینی و ضد ویروسی در گیاه میشوند. فرنجمشک همچنین حاوی ترکیباتی به نام   «تانین» است که این ماده سبب بسیاری از اثرات و خواص ضد ویروسی در گیاه می گردد.

این ماده همچنین حاوی یوگنول است   که اسپاسم عضلات را رفع می کند، بافتها را کرخ می کند و باکتریها را از بین می   برد.

از این گیاه همچنین   برای درمان انواع سردردها، قاعدگی به تعویق افتاده و سندرم خستگی مزمن استفاده میشود. همچنین   به نظر می رسد که این گیاه در درمان اختلال تیروئیدی به نام بیماری گریوز (Grave,s) نیز مفید باشد. هر چند با   فقدان آزمایش های بالینی در این رابطه مواجه هستیم، اما آزمایشات به عمل آمده   مؤید کاربردهای بسیاری برای این گیاه است، مثلاً مشاهده شده است که روغن اساسی   فرنجمشک در آرام کردن حیوانات آزمایشگاهی و عادی شدن عضلات مجرای هاضمه اینگونه حیوانات   مؤثر است. تحقیقات به عمل آمده همچنین مؤید این است که عصاره های فرنجمشک روی   هورمونهای تیروئید اثر می گذارد به نحوی که برای افراد مبتلا به بیماری گریوز مفید واقع   میشود. تحقیقات به عمل آمده همچنین مؤید فایده این گیاه در درمان التهابهای ناشی   از سرماخوردگی یا ضایعات متأثر از ویروسهای تب خال (هرپس) است
اشکال موجود

فرنجمشک به صورت برگ   خشک که به صورت فله خریداری میشود در بازار یافت میشوود.   چای، کپسول، عصاره ها، تنتور و روغن آن نیز موجود است. کرم مورد استفاده در اروپا   که حاوی میزان بالای این گیاه است امروزه ایالات متحده یافت نمیشود اما به وسیله   گلوله پنبه ای می توان از چای آن روی پوست استفاده کرد

نحوه مصرف

به طول کلی، به هنگام   مصرف هر نوع فرآورده گیاهی لازم است نکات پیشنهادی کارخانه تولید کننده را در نظر بگیرید، و درباره   نوع داروی گیاهی و میزان مصرفی آن با پزشک معالج مشورت کنید. برای درمان اختلال   خواب یا کاهش ناراحتیهای معده، نفخ یا باد معده یکی از حالات زیر را انتخاب و رعایت کنید:

* تهیه چای با استفاده از   1/5 تا 4/5 گرم گیاه، چندین بار در روز

* 2 تا 3 میلی لیتر تنتور   در روز یا معادل عصاره مایع یا کپسول شدة آن

برای درمان التهابهای   ناشی از سرماخوردگی یا التهابهای تب خال 2 تا 4 قاشق غذاخوری از برگ خرد شده   این گیاه را در یک لیوان آب جوش ریخته و بگذارید به مدت 10 تا 15 دقیقه کاملاً خیس   بخورد. سپس آنرا با گلوله پنبه ای روی التهاب در طول روز قرار دهید.

نکات احتیاطی

هیچگونه اثرات یا علایم   مسمومیت ناشی از مصرف فرنجمشک گزارش نشده است اما از آنجا که این گیاه به منظور   ایجاد قاعدگی مصرف میشود، لذا در صورت بارداربودن از مصرف آن اجتناب کنید.

تداخل های احتمالی

مصرف فرنجمشک می تواند   با اثر داروهای تیروییدی یا سایر معالجات بیماری گریوز تداخل   پیدا کند .

 

 

قره گیله
قره گیله Bilberry

میوه و برگهای قره گیله   در تهیه داروهای گیاهی کاربرد دارند. میوه آن حاوی ترکیباتی به نام «آنتی   سیانوسید» است که گفته میشود رگهای خونی را تقویت می   کند، جریان خون را بهبود
می بخشد و می توان از   آن در درمان اختلالات چشمی نظیر رتینوپاتی دیابتی، آب مروارید و آب سیاه   و اختلالات گردش خون در بدن نظیر رگهای واریس و بواسیر استفاده کرد. این ترکیبات   همچنین شبکیه را (بخشی از چشم که دید در   شب را تقویت و به چشم کمک می کند تا با تغییرات نور سازگاری پیدا کند)، تقویت می   کنند. خلبانان بریتانیایی در طول جنگ جهانی دوم قبل از عزیمت به عملیات بمباران   شبانه قره گیله مصرف می کردند چون در اثر مصرف آن قدرت بینایی آنها تقویت می شد.

برگهای قره گیله، برای   کنترل میزان قند خون در افراد دیابتی مورد استفاده قرار گرفته است، لیکن هیچگونه اسناد و مدارک   مستندی دال بر موفقیت این نوع درمان وجود ندارد. هر چند مصرف قره گیله در هر   میزان بی خطر است، اما اگر برگهای این گیاه در مقادیر بالا و به مدت طولانی مصرف شود   سمی است. به همین دلیل، مصرف کم و محدود آن توصیه می گردد.

قره گیله خشک در طول   سالیان متمادی برای درمان اسهال مورد مصرف بوده است. این گیاه حاوی میزان بالای   «تانین» است، که به کنترل و کاهش التهاب روده ای (که سبب اسهال میشود) کمک می کند.

عصاره قره گیله، نی زمی تواند   معده را در مقابل عارضه اولسر حفاظت کند. این ماده تولید موکوس معده را، که در مقابل   اسیدهای هاضمه مقاومت می کند، تحریک می کند. چون این ماده عضلات را شل می کند، در   تسکین درد ناشی از انقباضهای قاعدگی می تواند مؤثر واقع شود.

معرفی گیاه

قره گیله گیاهی است که   طول آن به 16 اینچ
می رسد، این گیاه دارای   برگهای بیضوی و نوک تیز با گلهای صورتی و سفید ریز است، که در خلال ماههای آوریل و   ژوئن غنچه باز می کنند. در اواخر تابستان، دانه های سیاه ارغوانی آن برای چیده   شدن آماده میشوند. این گیاه در زمرة گیاهان خانگی از تیره سیاه گیله است و میوه   آن بیشتر مزه و ظاهر سیاه گیله آمریکایی را دارد. میوه آنرا می توان هم به صورت   تازه و هم خشک شده مصرف کرد یا در تهیه انواع مرباها و دسرها بکار برد.

ترکیبات گیاه

مهمترین ترکیبات موجود   در میوه و عصارة‌قره گیله. ترکیبات گلوکزی به نام «آنتی سیانوسیدها» است. این   ترکیبات به تشکیل مویرگهای قویتر کمک می کند، گردش خون به تمامی نقاط را بهبود می بخشد و کاهش   چسبندگی پلاکت خون را سبب میشود و از انعقاد خون جبوگیری می کند. این عناصر   رنگدانه ای که قدرت بینایی در شب را تقویت و به چشم در سازگاری با تصورات نور سازگاری   پیدا کند، کمک می کنند. برگهای قره گیله از نظر «کرومیوم» غنی هستند، و   احتمالاً بدین خاطر است که می توانند در کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت مؤثر واقع شوند.   قره گیله خشک شده حاوی مقدار زیادی «تانیس و پکتین» است که این مواد با   اثر قابض خود التهاب ایجاد کننده اسهال را کنترل می کند
اشکال موجود
قره گیله، را می توان   به صورت تازه یا خشک شده مصرف کرد. می توان از قره گیله تازه یا خشک شده یا از   برگهای آن چای تهیه کرد. عصاره آن به صورت کپسولهای پودری عرضه میشود و باید   دارای محتوای 25 درصد عناصر آنتی سیانوسید استاندارد شده باشد. عصاره آن حاوی بالاترین   درصد آنتی سیانوسید است، که در اصل ,وثرترین شکل مصرفی قره گیله تلقی میشود

نحوه مصرف

قره گیله حاوی ترکیبات   و عناصری است که سیستم گردش خون را تقویت می کند. لذا می توانید از   آن به عنوان یک درمان پیشگیرانه، در صورتی که از نظر سابقه خانوادگی دارای مشکلات   و اختلالات گردش خون نظیر واریس، بواسیر یا آرترواسکلروز هستید، استفاده کنید.   قره گیله همچنین به سلامتی بینایی نیز کمک می کند و می توان آنرا برای پیشگیری از   بروز اختلالات چشمی ناشی از پیری یا بیماری دیابت مانند آب مروارید، آب سیاه،   دژنراسیون ماکولا یا رتینوپاتی دیابتی مصرف کرد. قره گیله در درمان اسهال نیز مؤثر   است اما اگر این عارضه بیشتر از سه یا چهار روز طول بکشد، باید با پزشک خود مشورت   کنید.

برای درمان اختلالات   چشم و گردش خون: عصاره استاندارد قره گیله (حاوی 25 درصد آنتی سیانوسید) به صورت کپسول و   میزان مصرفی آن معادل 480 میلی گرم در روز در دو یا سه نوبت است و پس از بهبودی،   باید مصرف آن روزانه 240 میلی گرم ادامه یابد. هدف از تداوم مصرف آن پیشگیری از   بیماری است.

* برای درمان گرفتگیهای   قاعدگی و پیشگیری از زخم: 20 الی 40 میلی گرم عصاره آن روزانه سه   بار، 2 الی 4 ملی لیتر تنتور (1/5) روزانه سه بار یا روزانه نصف لیوان قره گیله تازه را   مصرف کنید.

* برای درمان اسهال: 5 تا   10 قره گیله خشک کوبده شده را در آب سرد حل کنید و به مدت 10 دقیقه بجوشانید و   سپس از صافی عبور دهید و مصرف کنید.

* برای درمان دیابت: یک   لیوان آب جوش را روی بیش از 1 گرم (تقریباً 1/2 1 قاشق چیاخوری) برگ قره گیله بریزید و پس از 10 الی   15 دقیقه آنرا از صافی عبور دهید. مصرف طلانی مدت باید حتماً زیر نظر پزشک معالج   باشد.

نکات احتیاطی

میوه و عصاره قره گیله   بی خطر است و عوارض جانبی شناخته شده ای ندارند. مصرف آنها در   دوران بارداری و شیردهی بی خطر است. برگ آن اگر صحیح مصرف شود خطری ندارد، اما نباید   میزان مصرف آن در مدت طولانی بالا باشد چون احتمال مسمومیت وجود دارد.

 

 

هماور ( گوش خر )
هماور (گوش خر) symphytum officinale

هماور از دیرباز برای   درمان زخمهای سطحی و کاهش التهاب رگ به رگ شدنها و استخوانهای شکسته مورد   استفاده قرار می گرفته است. «آلانتوین»، که برای درمان زخمها خوب است ماده و ترکیب   فعال ریشه ها و برگهای هماور است. گیاه و برگ هماور حاوی اسید «روزمارینیک» نیز   است که به کاهش التهاب و درمان آسیبهای وارده به عروق خونی ریه ها کمک می کند.

معرفی گیاه

هماور یک گیاه دارویی   بادوام و که بومی اروپا و مناطق گرم آسیا است.

ترکیبات گیاه

فرآورده های حاص از   هماور از برگها یا سایر قسمتهای بالای گیاه (نه ریشه آن) تهیه میشوند.   البته از ریشه آن نیز میتوان فرآورده تهیه کرد، لیکن فرآورده های حاصل از آن به   احتمال زیاد سبب مسمومیت می شوند. هماور حاوی «آلانتویین»، «اسید   رزمارینیک» و «الکالویدهای نوع پایرولیزیدین»   است. برخی تصور می کنند که هماور گیاه مفیدی است، اما تحقیقات علمی نشان داده است که این   گیاه می تواند خیلی سمی باشد. اگر فرآورده های هماور را مثل نوشیدنیها مصرف کنید یا   آنرا به طرق دیگر برای مصارف داخلی بدن مورد استفاده قرار دهید، خود را با احتمال   خطر مسمومیت مواجه می کنید. بعضی افراد حتی در اثر خوردن یا نوشیدن فرآورده های   حاصل از هماور برای اهداف درمانی تلف شده اند.

بسیاری از گیاهان تیره هماور حاوی   مواد سمی به نام الکالویدهای پایرولیزیدین (PA) است، که برای کبد سمی است. «اکی میدین» سمی ترین الکالوید   پایرولیزیدین است که در هماور یافت میشود. هماور رایج (Symphytumofficinale)   معمولاً فاقد   الکالویدهای پایرولیزیدین سمی است (مگر بعضی اوقات).

برخی فرآورده های هماور   از سایر گونه های آن نظیر هماور تیغ دار (S.asperum) و هماور روسی (S.uplandicum) که به میزان خطرناکی دارای   «اکی میدین» بالایی هستند، تهیه می شوند.

ریشه تمامی گونه های گیاه هماور ده   برابر بیشتر از برگهای آنها دارای مواد سمی است، لذا از مصرف ریشه این گیاه   پرهیز کنید، مگر اینکه پزشک معالج از نزدیک بر روند مصرف آن نظارت کند.

اشکال موجود

انواع پمادها (حاوی 5   تا 20 درصد هماور)، انواع کرم، ضمادها و   انواع مرهمهای رقیق تهیه شده از این گیاه از حالت خشک یا تازه یا برگ تازه یا خشک یا   ریشه گونه های هماور تهیه
می شوند. تنها فرآورده   هایی از این گیاه را استعمال کنید که از برگهای آن تهیه شده باشند (S.officinale)، فرآورده های عاری از الکالویدهای   پایرولیزیدین نیز یافت می شوند. از فرآورده های تهیه شده از ریشه این گیاه و همچنین فرآورده   های حاصل از گونه تیغ دار   (S.asperum) و گونه رومی آن   (S.uplandicum) استفاده نکنید

نحوه مصرف

تحقیقات علمی به عمل آمده در حیوانات نشان   می دهد که هماور دارای خواص درمانی و تسکین درد است. می توانید محصولات تهیه   شده از خود گیاه و برگ آنرا در درمان و تسکین درد ناشی از شکستگیها، رگ به رگ   شدنها، جراحات و زخمهای سطحی، کبودشدنها، عضلات و لیگامنتهای کشیده شده و رگ به رگ   شده، آسیبهای غیر نوک تیز و استخوانهای شکسته شده استفاده کنید. میزان مصرفی   توصیه شده: در مصرف فرآورده های این گیاه به صورت پمادها تهیه شده از خود آن، ریشه   گیاه و سایر فرآورده های موضعی بسیار دقت کنید. تنها مقدار تجویز شده در   دستورالعمل مصرف موجود روی بسته تجاری را مصرف کنید و هرگز بیش از این میزان بکار نبرید. مصرف   این داروی گیاهی برای اهداف درمانی به مدت بیشتر از چهار تا شش هفته در هر سال   ادامه دهید.

نکات احتیاطی

اگر دستورالعمل دوز مصرفی هماور را رعایت   کنید و فقط برای مصارف موضعی از آن استفاده کنید. این گیاه اساساً گیاه طبی بی خطر   است. هرگز هیچ فرآورده حاصل از هماور را روی پوست ترک خورده نمالید.

اگر از این گیاه دارویی   برای اهداف و مصارف داخلی به صورت مایع نوشیدنی یا به صورت   دیگری برای مدت طولانی استفاده کنید، در واقع خود را با خطر ابتلا به بیماریهای   کبدی (بیماری انسداد سیاهرگ بد) مواجه می سازید. مواردی از مسمومیت آتروپینی ناشی   از مصرف این دارو از طریق دهان نیز گزارش شده است. جمع کنندگان گیاهان گاهی به   طور ناخواسته مواد گیاهی خم هاور و شابیزک (بلادونا) را مخلوط را مخلوط می   کنند، و مسمویت آتروپین منتسب به آن از مواد و ترکیبات موجود در گیاه شابیزک ناشی   میشود. همواره اطمینان یابید که از تولیدات تجاری معتبر که از کیفیت تولیدی بالایی   برخوردار هستند، استفاده می کنید. برای این منظور نشان تجاری آنرا به دقت بخوانید.

* از فرآورده های حاصل از   ریشه هماور اصلاً استفاده نکنید.

* میزان مصرف فرآورده های   حاصل از برگ و گیاه هماور را به چهر تا شش هفته در سال محدود کنید.

* در صورت باردار بودن یا   شیردهی، از مصرف فرآورده های هماور پرهیز کنید.

تداخل های احتمالی

به شرط رعایت   دستورالعملهای میزان مصرفی و بهداشتی مصرف هماور، نباید هیچگونه عوارض منفی در پی   باشد .
ریواس
ریواس یا ریباس یا   ریواج یک گیاه علفی است که در فصل بهارو اوایل تابستان میروید   .به ساقه زیر زمینی این گیاه راوند میگویند.

بهترین نوع ریواس آن   است که از کشور چین می آورند و رنگ آن قرمز است و میانه آن زرد رنگ است و به آن   ریوند چینی میگویند.

ترکیبات غذایی:

ریواس غنی از فیبر و ویتامین c بوده در آن   آب-پروتئین-قند-کربو هیدرات-کلسیم-ویتامین های A و B سدیم و پتاسیم وجود   دارد.

خواص دارویی:

طبیعت آن سرد است
مقوی ملین و کرم کش است
لوز المعده را وادار به   ترشح انسولین کرده و قند خون را کم میکند
برای رفع جوش بدن مفید   است
برای بی اشتهایی-درد   معده و بیماری های کبدی نافع است
باعث تقویت معده و روده   شده و تنظیم کننده ترشحات و حرکات معده است
سستی و خماری را بر طرف   میکند و مسرت بخش است
برای امراض وبایی و   اسهال مفید است
خون را تصفیه میکند
چکاندن آب تازه ریواس   در چشم سبب تقویت بینایی واز بین رفتن لکه های سفید چشم میگردد
ترکیب ریواس با آبلیمو   و مالیدن آن به صورت باعث از بین رفتن جوش و لک میشود
برای تقویت موی سر نافع   است
اگر با حنا مخلوط شود رنگ مو را   شرابی میکند
جوشانده برگ های ریواس   باعث تمییزی ظروف آلومینیومی میشود .
علف مقدس
زمانی تصور میشد علف   مقدس ارواح شیطانی و جن را از بدن خارج می سازد اما اخیراً برای درمان   بیماریهای نظیر افسردگی، نگرانی و بی خوابی بکار می رفته است. وقتی این گیاه دارویی در آب   خیسانده و روی پوست گذاشته شود، سبب ترمیم و بهبود جراحات و سوختگیها میشود.   تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد این گیاه می تواند در رفع عفونتهای ویروسی نیز مؤثر و   مفید باشد. آنچه در پی می آید پاره ای از امراض و بیماریهایی است که برای درمان   آنها از این گیاه استفاده شده است.

* افسردگی: علف مقدس   علایم افسردگی را در افراد مبتلا به حالات خفیف این مرض   کاهش می دهد.

* بیماری عاطفی فصلی:   وقتی که این گیاه به تنهایی مصرف شود سبب بهبود خلق بیمار میشود. اما اگر توأم با نور   درمانی مصرف شود اثرات درمانی آن حتی بیشتر از این خواهد بود.

* ناراحتیهای روحی: این   گیاه باعث کاهش نگرانی، بی   میلی و احساس بی ارزش
می گردد.

* اختلالات خواب: این گیاه عارضه بی   خوابی را از بین می برد و گرایش و تمایل به خواب بیشتر را در فرد تقویت می کند.

* عفونت ایدز (aids و hiv): تحقیقات به عمل آمده و تجارب بیماران نشان می   دهد که این گیاه می تواند سطح سلامتی افراد آسیب دیده از عفونت ایدز را تقویت   کند.

* زخمها و سوختگیها: مصرف   این ماده گیاهی به صورتی که روی پوست بدن مصرف میشود، درد و تورم را کاهش می دهد و روند   ترمیم را تسریع می بخشد.

* بواسیر: «روغن   قرمز» به عنوان داروی ترکیبی که در اثر خیسانیدن گلهای این گیاه در روغن   تهیه میشود اگر روی بواسیر به طور موضعی قرار گیرد، سبب تسکین درد میشود.

معرفی گیاه

علف مقدس (سنت جونز)   گیاهی بوته زار با گلهای زردرنگ است. این گیاه در حوالی 24 ژوئن به طور کامل غنچه و   شکوفه باز می کند و این روز از دیرباز به طور سنتی به عنوان زادروز باتیست جون محسوب   می شود. هم گلها و هم برگهای این گیاه مصرف درمانی دارند.

ترکیبات گیاه

فعالترین عناصر موجود در این   گیاه که تحقیقات زیادی هم روی آنها صورت گرفته است عبارت از هایپریسین و هایپرلیسین   کاذب است که هم در برگها و هم در گلهای این گیاه یافت میشوند. تحقیقات اخیر   مربوط به این گیاه نشان می دهد که این عناصر ممکن است فعالترین عناصر گیاه   نباشند که این پدیده بحث زیادی را در این زمینه دامن زده است. این گیاه دارای عناصر   دیگری نظیر روغنهای ضروری و فلاونها نیز است.

اشکال موجود

علف مقدس در اشکال   بسیاری عرضه میشود که عبارتند از: انواع کپسولها، مایعات، لوسیونهای   روغنی پوست و چای. نوع خرد و پودر شده گیاه خشک را نیز می توان تهیه کرد. سعی کنید   فرآورده هایی را تهیه کنید که استاندارد و حاوی 0/3% هایپریسین باشند
نحوه مصرف

برای مصرف این ماده   گیاهی از راه دهان برای درمان افسردگی یا سایر ناراحتیهای خلقی، میزان مصرفی عبارت است از 300 تا   500 میلی گرم حاوی 0/3 درصد به صورت روزی سه بار توأم با غذا به مدت حداقل چهار   تا شش هفته. می توانید با ریختن یک تا دو قاشق چایخوری از این گیاه در یک لیوان آب   جوش به مدت 10 دقیقه از این ماده گیاهی چای نیز درست کنید. روزی یک تا دو لیوان   از چای مزبور به مدت چهار تا شش هفته میل کنید. اما در نظر داشته باشید که میزان   مصرفی چای این گیاه نمی تواند همانند مصرف انواع کپسول یا سایر فرآورده های آن ثابت   باشد.

برای درمان زخمها، سوختگیها   یا بواسیر از داروی ترکیبی روغنی این گیاه که مصرف موضعی روی پوست بدن دارد، استفاده   کنید.

نکات احتیاطی

* افسردگی یک بیماری جدی است. اگر افسردگی شدید   دارید یا احساس رنج و ناراحتی روحی در درون خود یا فرد دیگری می کنید، قبل از مصرف   علف مقدس با پزشک معالج خود مشورت کنید. پاره ای حالات است که در آن نباید برای درمان   گیاهی یا سایر داروهای پیشگیرانه از این گیاه استفاده کنید. متخصص مراقبت بهداشتی و   سلامتی است که تصمیم می گیرد آیا این گیاه برای شما مفید است یا نیست.

* د ر صورت باردار بودن   یا در دوران شیردهی از مصرف این گیاه اجتناب ورزید.

* مصرف این گیاه ممکن است   پوست بدن شما را به طور عجیبی در قبال نور آفتاب حساس کند. هر چند چنین واکنشی نادر است، اما باید   در صورت داشتن پوست لطیف یا مصرف بالای علف مقدس یا حتی مصرف طولانی آن، احتیاط   لازم را از خود نشان دهند. برای این منظور از ضد آفتابی با ضریب حفاظتی (spf) حداقل 15 درجه استفاده کنید و از   لامپهای خورشیدی استفاده نکنید.

عوارض جانبی علف مقدس معمولاً جزئی است   و شامل موارد زیر میشود.

* درد شکم، باد معده، نفخ

* فشارخون بالا، خستگی   غیرمعمول

* سرگیجه

* خشکی دهان، خارش، کهیر، جوش صورت

* اختلالات خواب

تداخل های احتمالی

گفته میشود که علف مقدس شبیه   داروهای ضد افسردگی معروف به   (mao) عمل   می کند. اگر داروهای مونوآمینواکسید مانند «ناردیل یا پارنیت» مصرف می کنید   قبل از مصرف این گیاه با پزشک معالج خود مشورت می کنید. اگر از داروهای (ssri) نظیر پروزاک   (فلوکستین)، پاکسیل یا هر نوع داروی ضد افسردگی مصرف می کنید،   در مورد مصرف این گیاه با پزشک معالج خود مشورت کنید. اگر ال- دوپا یا 5-   هیدروکسی تریپتوفان مصرف میکنید، قبل از مصرف این گیاه با پزشک معالج خود مشورت کنید.

همواره به هنگام مصرف   بیش از یک داروی گیاهی یا هر نوع ترکیب داروها یا گیاهان احتیاط و دقت کنید. در مورد سالم و بی   خطر بودن مصرف مرکب داروها با پزشک معالج خود یا پزشک داروساز مشورت کنید
آگاو
Scientificname: Agave   Americana

Latine name: Agave

1- آگاو: (شیره گیاه باعث   آماس پوستی در بعضی از مردم می شود. در ضمن تیغهای درشتی دارد.)

از خانواده Agavaceae ، جنس Agave می باشد.

گستره:

آمریکای جنوب غربی

ویژگی های فیزیکی :

گیاه دائمی همیشه سبز تا 7.5   متر رشد می کند. این گیاه به سرما حساس نمی باشد. گلها دو جنسی و گرده افشانی به   وسیله پروانه ها صورت می گیرد. آگاو درخاکهای شنی، لومی ورسی با زهکش خوب رشد می   کند. این گیاه در خاکهای اسیدی، قلیایی وخنثی رشد می کند. در سایه نمی تواند رشد   کند. به رطوبت خاک نیاز دارد و مقاوم به خشکی است.

کاربرد غذایی:

مغزگیاه آگاو سرشار   ازساکارین است و وقتی پوست آن کنده شود آنرا می توان خورد، شیرین و مغذی اما نسبتا فیبری است.   بذر را در آرد ترکیب کرده و به عنوان غلیظ کننده در سوپ یا اینکه در ساخت نان   بکار می برند. شیره ای که ازساقه گل دهنده می گیرند به عنوان شربت استفاده می کنند.

کاربرد دارویی:

شیره گیاه آگاو را همانند   ضماد بر روی جراحتها می گذارند.شیره همچنین در درمان اسهال   و اسهال خونی بکارمی رود.شیره ضد عفونی کننده، معرق، ادرارآور وضدیبوست   است.دم کرده برگهای ریزریزشده، مسهل وعصاره برگ برای درمان ضرب دیدگی بکار می   رود.همچنین در درمان دیرهضمی، نفخ شکم، یبوست وزردی بکارمی رود.شیره ضدعفونی کننده وازرشد   باکتریها در معده و روده جلوگیری می کند.از برگها داروی استروئیدی می سازند. یک   صمغ از ریشه و برگ می گیرند که در درمان دندان درد بکار می رود.ریشه معرق   وادرارآورمی باشد. آن همچنین در درمان سفلیس بکار می رود.

کاربرد دیگر:
از ساپونین گیاه صابون   می سازند(در ریشه می باشد). وقتی ریشه و برگ را خرد می کنند و سپس با آب آنرا می جوشانند، ساپونین   از آن استخراج می شود. گیاه خاصیت حشره کشی دارد. یک فیبر قوی از برگها می گیرند که   از آن طناب، نخ و پارچه می سازند.ساقه های گل دهنده خشک شده همانند یک پوشش ضدآب   بکار می رود.

جزئیات کاشت:
آگاونیاز به خاک با   زهکش خوب ومحیط آفتابی دارد. دمای 3 درجه زیر صفر را تحمل   می کند.

تکثیر:
بذررا بصورت سطحی در   محیط آفتابی در ماه فروردین و درون گلخانه گرم بکارید. بذردردمای 20 درجه درعرض   1 تا 3 ماه جوانه می زند. جوانه ها را در گلدانهای مجزا با خاک زهکشی شده   بکارید تا به قدر کافی بزرگ شود. ازاین گیاه تا موقعی که ارتفاعش به 20 سانتی   متربرسد مراقبت بکنید. گیاه را دراواخر بهار   یا اوایل تابستان بعد از سرمای ناگهانی خارج می کنید .
عشقه آمریکایی
AmericanGinseng

آسیاییها عشقه را شاه   تمامی گیاهان تلقی می کنند. عشقه آمریکایی تا حد زیادی شبیه عشقه آسیایی است و از نظر   شیمیایی نیز اثرات مشابهی دارند. ریشه عشقه آمریکایی به رنگ برونز روشن و شبیه به بدن   انسان است. کارشناسان گیاهان   دارویی از صدها سال پیش از این شباهت استنتاج کردند که این گیاه می تواند تمامی امراض   را درمان کند. این گیاه در بسیاری از فرهنگها به عنوان داروی تمامی دردها مورد   استفاده قرار گرفته است. کشت و پرورش آن کار آسانی نیست. دشواری کشت و پرورش این گیاه   آنرا در آغاز تکوین تاریخ آمریکا به یک محصول صادراتی خوب تبدیل کرد. در سال 1715   هر پوند عشقه آمریکایی در کانتون چین به پنج دلار خرید و فروش می شد. در سال   1773 حدود 55 تن عشقه آمریکایی به چینی ها فروخته شد. در سال 1824 میزان صادرات آن به 380   تن رسید. حتی در این میان «دانیل بوون» نیز وارد عرصه تجارت عشقه گردید. طبق   گفته دست اندرکاران روشهای درمان جایگزین، عشقه آمریکایی و آسیایی بهترین گیاه   دارویی در درمان فشارهای روحی، خستگی، نقاهت و دیابت و عشقه منطقه سیبری در درمان   فشارهای روحی، خستگی، تصلب شرایین و اختلال عملکرد کلیه هاست. سردرگمی درخصوص اینکه   کدام گونه عشقه (آمریکایی، آسیایی یا سیبریایی) را می توان جهت درمان فشار روحی،   خستگی و نقاهت بکار برد، ناشی از این موضوع است که عناصر فعال موجود در یک عشقه بر   عناصر موجود در گونه دیگر برتری دارد، لیکن هنوز این برتری به وضوح نشان داده نشده   است. مطالعات اولیه روسها نشان داده است که اثرات مثبت عشقه سیبریایی افزون بر   اثرات مشابه در عشقه آسیایی است. گزارش های تجربی نیز مؤید این مدعای روسها گردید. اما   محققانی که اعتبار اینگونه تحقیقات را مورد نقد و بررسی قرار داده اند، کیفیت   فرآورده های تهیه شده از عشقه منطقه سیبری را زیر سؤال برده اند. امروزه هر سه نوع   عشقه را ژنهای تطبیق شدنی تلقی می کنند بدین معنا که هر سه دارای عوارض جانبی   مشاهبی هستند و برغم تفاوتهای کیفی هر تأمین عشقه، استاندارد بودن آن واعتبار و شهرت   تولید کننده می تواند به عنوان نکات مهم تصمیم گیری در انتخاب گونه مورد   استفاده محسوب شود.

معرفی گیاه

عشقه آمریکایی دارای برگهایی است که به صورت   دایره ای دور ساقه مستقیم می پیچند. گلهای چتری سبز مایل به زرد رنگ این گیاه در   مرکز آن می رویند و انگور قرمز تولید می کنند. چین و چروکهای موجود در گردن ریشه   گویای سن گیاه است. این مسأله حائز اهمیت است چون عشقه تا زمانی که به سن چهار تا شش   سالگی نرسیده باشد، آماده بهره برداری نیست.

ترکیبات گیاه

فرآورده های تهیه شده   از عشقه از ریشه این گیاه و جوانه های نازک و بلند آن به نام موهای   ریشه تهیه می شوند. عناصر اصلی شیمیایی موجود در عشقه آمریکایی عبارت است از   گلوکانهای جینسنوسید و پلی ساکارید (کویین کوفولانهای C.B.A).

اشکال موجود

عشقه سفید رنگ (خشک و   پوست کنده) به صورت ترکیب آب، آب و الکل و یا عصاره مایع الکلی و همچنین به صورت انواع   پودر و کپسول موجود است
نحوه مصرف

عشقه میزان توانایی، قوت   و شادابی را تقویت می کند. این اثرات سبب می شوند   که گیاه مزبور همانند قهوه نوعی محرک تلقی شود اما محرکها غالباً بر واکنش بخشهای   مهم بدن اثر می گذارند در نتیجه زودرنجی، طپش قلب، اعتیاد و نگرانی در زمرة برخی از   عوارض جانبی ناشی از مصرف یک داروی محرک است. از طرف دیگر عشقه بدون اینکه چنین   عوارض منفی را بر جای گذارد مؤثر واقع میشود. اگر بتازگی بیمار شده باشید پزشک   معالج مصرف عشقه را تجویز خواهد کرد. اگر آدم پا به سن گذاشته ای هستید، مصرف عشقه می   تواند فاصله زمانی لازم برای رجعت از حالت بیماری یا جراحی را کوتاهتر کند. مصرف   این داروی گیاهی سبب میشود که افکار خود را نیز متمرکز کنید.

اگر دچار سرماخوردگیها   یا گلودردهای زیاد میشوید، می توانید برای درمان برخی از این   حالات به مصرف عشقه متوسل شوید. این گیاه دارویی در رفع مشکل فقدان تمرکز نیز شما را   کمک می کند. کشتی گیران برای افزایش میزان مقاومت بدن و توان از عشقه استفاده   می کنند.

در هر یک از این شرایط   عشقه به مثابه نوعی ژن تطبیق شدنی عمل می کند اعم از ویروس، باکتری، عاطفی یا فیزیکی   مبارزه کند. اثرات فشار روحی ممکن است به اندازه انواع سردردها یا سرماخوردگیها چندان   جدی نباشد، لیکن
می تواند در پاره ای   مواقع نظیر پیری زودرس و سریع، زوال حافظه، بیماری قلبی، سرطان و ورم مفاصل ا   حدت و شدت بیشتری برخوردار باشد.

به هنگام مصرف عشقه آمریکایی در پی یافتن   فرآورده های استاندارد آن باشید. دسترسی به فرآورده استاندارد تنها راه حصول اطمینان   از کیفیت فرآورده گیاهی است. برای این منظور عشقه سفید آمریکایی را که به طور   استاندارد حاوی 0/03 درصد جنسنوسید است و با علامت Rg1 مشخص شده است، مصرف کنید. میزان تجویزی عبارت است از 1 تا 2 گرم ریشه تازه،   0/6 تا 2 گرم ریشه خشک شده یا 200 تا 600 میلی گرم عصاره مایع روزانه.

اگر سالم هستید و عشقه را به منظور   افزایش بازدهی فیزیکی یا فکری خود، پیشگیری از مرض یا بهبود مقاومت بدن در قبال   فشار روحی مصرف می کنید، مثلاً روزانه به مدت 15 تا 20 روز 1 تا 2 گرم ریشه تازه، 0/6 تا   2 گرم ریشه خشک، یا 200 تا 600 میلی گرم عصاره مایع را مصرف کنید. سپس به مدت   دو هفته مصرف آنرا به حالت تعلیق درآورید. برای تقویت روند بهبود پس از بیماری،   افراد مسن باید روزانه دو بار 0/5 گرم عشقه به مدت سه ماه مصرف کنند و سپس روند مصرف   آنرا متوقف کنند یا اینکه روزانه دو بار 0/5 گرم عشقه به مدت یک ماه مصرف کنند و سپس   دو ماه وقفه ایجاد شود. پس از آن در صورت تمایل این روند مصرف از سر گرفته شود.

نکات احتیاطی

انجمن فرآودره های   گیاهان دارویی آمریکا عشقه آمریکایی را به عنوان یک گیاه درجه 2 ارزیابی کرده است   که این رده بندی به معنای اعمال محدودیتهای خاصی است. در این مورد، فشارخون بالا   محدودیت خاصی است که افراد مبتلا به این عارضه نباید از فرآورده های عشقه مصرف کنند.

افراد مبتلا به بیماری قلبی،   دیابت و فشارخون پایین نیز باید در مصرف این گیاه احتیاط کنند. از مصرف عشقه در   صورت ابتلا به هر نوع بیماری جدی اجتناب ورزید. اگر باردار هستید از مصرف عشقه   بپرهیزید چرا که ایمنی آن در طول دورة بارداری هنوز اثبات و قطعی نشده است.

تداخل های احتمالی

عشقه می تواند اثرات   کافئین یا سایر محرکها را افزایش دهد، سبب شود که احساس نگرانی یا عصبیت   نمایید یا باعث تعریق، کم خونی یا طپش نامنظم قلب گردد.

عشقه می تواند اثرات   سولفات فنلزین (ناردیل) یا سایر   داروهای ضد روانی (آنتی سایکوتیک) یا داروهای فشارخون یا دیابت را افزایش دهد. این داروی   گیاهی با استروئید تداخل پیدا می کند اگر از این داروها مصرف می کنید هرگز بدون   مشورت با پزشک معالج خود به سراغ آن نروید .
www.newfarme.blogfa.com

                                                                     

سلام.
بعضا برای همه ما پیش   میاد که علی رغم خستگی به دلیل فشار های عصبی و …. نمی تونیم شب راحت بخوابیم و باید   یک ساعت با تشک و بالشت کشتی بگیریم تا خوابمون ببره !
یک راه چاره ی راحت آن   خوردن یک لیوان شیر قبل از خواب است.

و راه حل گیاهی آن هم به این ترتیب :

یک قاشق مربا خوری مرزنجوش یزدی را با یک قاشق مربا خوری بابونه و یک قاشق مربا خوری گل گاوزبان مخلوط کنید و با یک لیوان آب جوش 10 دقیقه در قوری چینی دم کنید.
نیم ساعت قبل از خواب دم   کرده خود را نوش جان کنید.برای بهتر شدن طعم و بو و اثر آن می توانید 1 قاشق   چایخوری آبلیمو (ترجیحا تازه) و یک قاشق چایخوری عسل نیز به آن   اضافه کنید.

اگه از من میشنوید یک بار امتحان کنید مطمئنم بسیار بسیار   خواب آرام و راحتی خواهید داشت و فردای آن روز نیز بسیار پر انرژی و سرحال خواهید بود.
–>

<LI dir=ltr id=post_504512  >

البته بعد از اینها و یا بهتر بگم جدا از اینها   عصاره گل ساعتی هم یکی از بهترین روشها برای افرادیه که دیر خواب هستند و یا در خواب   تمام مدت کابوس می بینند. در تمام داروخانه ها و عطاری ها هم گیر میاد و 10 تا 15   قطره از آن تو یه فنجان آب معجزه میکنه ولی یه ایراد داره که خیلی تلخه ولی اثرش باور   کردنی نیست

 

 


–>

<LI dir=ltr id=post_513994  >

گل گاوزبان

گل گاوزبان

گاو زبان با نام علمی borago officinalis یکی از گیاهان دو لپه می‌باشد. گیاهی است علفی و یکساله که ارتفاع ساقه   آن تا 60 سانتیمتر می‌رسد ساقه آن شیاردار و خاردار می‌باشد. برگهای این گیاه ساده و   پوشیده از تارهای خشن است. گلهای آن به رنگ آبی ، سفید ، بنفش و آبی می‌باشد. گاو زبان احتمالا از   شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه ، نواحی شمال   آفریقا و قسمتهایی از خاورمیانه می‌روید. گل ، برگ و سرشاخه‌های گلدار آن به مصرف   دارویی می‌رسد.

مشخصات گیاه شناسی

گل گاو زبان از گیاهان   دارویی و دارای روغنی است که به علت خاصیت شفا دهندگی از مدتها قبل بخصوص در فرانسه شناخته شده   بود. این گیاه دارای شاخه‌های تو خالی و آبدار است و ارتفاع آن به 50 سانتیمتر می‌رسد.   برگهای این گیاه نسبتا بزرگ و چین خورده به رنگ سبز تیره و تخم مرغی شکل نوک   تیزاند که بطور متناوب بر روی ساقه گیاه قرار دارند. تمام سطح گیاه پوشیده از کرکهای   سفید و منشعب است.گلهای این گیاه در انتهای ساقه قرار دارد و به رنگ روشن و ستاره‌ای   شکل است. میوه این گیاه به شکل چهار فندق کوچک و به رنگ   قهوه‌ای مایل به سیاه است.

ترکیبات شیمیایی

گل گاو زبان و برگهای آن   دارای لعاب فراوان است. این گیاه دارای نیترات پتاسیم ، رزینها ، مالات   کلسیم ، منگنز ، منیزیم ، اسید فسفریک و آلانتوئین می‌باشد.

خواص داروئی

  • گل گاو زبان و برگهای تصفیه کننده خون است.
  • آرام کننده اعصاب است.
  • عرق آور است.       
  • ادرار آور است.       
  • کلیه‌ها را تقویت می‌کند.
  • سرماخوردگی را برطرف می‌کند.
  • برای از بین بردن سرفه از دم کرده گل گاو زبان استفاده کنید.
  • در درمان برونشیت موثر است.       
  • بی‌اختیاری دفع ادرار را درمان می‌کند.
  • التهاب و ورم کلیه را درمان می‌کند.
  • در درمان سرخک و مخملک مفید است.
  • ضماد برگهای گاو زبان برای رفع ورم موثر است.
  • برگهای گاو زبان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده کنید.
  • برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدار زیادی ویتامین C می‌باشد و در بعضی از کشورها آنرا داخل سالاد می‌ریزند.

    

استفاده‌های غذایی از گل   گاو زبان

از گلها و برگهای این   گیاه می‌توان به عنوان چاشنی در نوشیدنیهای تابستانی   استفاده کرد. گلهای این گیاه را می‌توان برای تهیه مربا استفاده کرد این مربا برای افرادی که از بستر   بیماری برخواسته و دوران نقاهت را سپری می‌کنند و همچنین برای افرادی که   حالت ضعف دارند بسیار مفید است. گلها و برگهای این گیاه را می‌توان در سالاد و سوپ   خیار بکار برد. برگهای قطعه قطعه شده گیاه را می‌توان در پایان   زمان پخت سوپها استفاده نمود. برگهای این گیاه را می‌توان همراه با برگهای گل   کلم پخت و مصرف کرد. برگهای تازه این گیاه نیرو بخش و نشاط آور است.

راههای تکثیر

گل گاو زبان در خاکهای معمولی رشد می کند تکثیر این گیاه به سه   طریق زیر صورت می‌گیرد.

  • تقسیم ساقه زیر زمینی در بهار
  • کاشت قلمه در ماسه هنگام پاییز
  • کاشت بذر گیاه در خاک نسبتا حاصلخیز و آفتاب گیر

تاریخ کاشت بذر از اواخر اسفند تا خرداد ماه است. چنانچه   منطقه دارای زمستان خیلی سرد نباشد انجام عملیات کاشت را می‌توان در پاییز انجام داد   که در این صورت گیاهان سبز شده در اردیبهشت ماه سال بعد به گل می‌نشیند در حالی که   گیاهان کاشته شده در بهار هیچ وقت زود تر از تیرماه گل نمی‌دهد. فاصله ردیفهای کاشت   70 – 50 سانتیمتر و فاصله گیاهان بر روی ردیف حدود 30 – 20 است. میزان بذر مورد نیاز حدود 15 – 14   کیلوگرم در هر هکتار است.

برداشت محصول

عمل گل چینی در اوایل   خرداد صورت می‌گیرد و گلهای چیده شده را در کنار مزرعه روی پارچه یا سفره‌های پلاستیکی   به ارتفاع 3 – 2 سانتیمتر پهن می‌کنند و برای آنکه آفتاب نخورد، روی آن پارچه می‌اندازند.   البته خشک کردن محصول در سایه بهتر بوده و محصول مرغوبتری خواهد داد. بهم زدن   گلها حین خشک شدن ضروری است. گل مرغوب گلی است که دارای دم سفید و گلبرگهای بنفش   باشد. میزان عملکرد آن حدود 1100-1000 کیلوگرم گل تازه می‌باشد که از این میزان   حدودا 300 – 250 کیلوگرم گل خشک بدست می‌آید.

<LI dir=ltr id=post_515246  >

باباآدم

باباآدم

بابا آدم با نام علمی Aractium Lappal که فیل گوش و آراقیطون نیز نامیده می‌شود متعلق به تیره گل مینا از گیاهان دو   لپه می‌باشد. گیاهی است علفی و دو ساله که ارتفاع ساقه آن تا 5.1متر می‌رسد. این گیاه به حالت وحشی   در دشتها و نواحی معتدل و مرطوب و سایه در اروپا و آسیا می‌روید. ساقه آن که   شبیه پوست مار است پوشیده از کرکهای خشن و زبر می‌باشد. برگهای آن بسیار بزرگ و پهن به   حالت افتاده بر روی ساقه قرار دارد. رنگ برگها در قسمت چسبیده به ساقه سبز کم رنگ و   هر چه به طرف انتهای برگ نزدیکتر می‌شویم تیره‌تر می‌شود. ریشه گیاه دراز و دوکی   شکل و مانند هویج به ضخامت انگشت دست بوده و دارای مقدر زیادی کربنات پتاسیم و   نیترات پتاسیم است.

پوست ریشه بابا آدم قهوه‌ای   ، مغز آن سفید و طعم آن کمی شیرین است. میوه آن پس از رسیدن به صورت فندقه‌ای با 3 یا 4 سطح و به رنگ زرد   حنایی ظاهر می‌شود. در انتهای میوه تارهای زرد رنگی وجود دارد که در موقع عبور   گوسفندان و جانوران به پشمهای آنها می‌چسبد و موجب پخش تخم این گیاه به مناطق   دیگر می‌شود. بابا آدم در بعضی از نقاط ایران به حالت وحشی می‌روید.   از ریشه این گیاه استفاده طبی به عمل می‌آید پس از خارج کردن ریشه بابا آدم از خاک آنرا به   خوبی شسته و به قطعات کوچک سه سانتیمتری تقسیم کرده و در اثر حرارت خورشید یا در   کوره‌های مخصوصی خشک می‌کنند.

ترکیب شیمیایی

ریشه باباآدم دارای   اینولین ، ماده چرب به مقدار کم ، کربنات و نیترات پتاسیم ، رزینهای مختلف و یک گلوکوزید   به نام لاپین یا لاپوزید است. برگ باباآدم دارای اکسیدازهای فعال و دانه‌اش علاوه   بر گلوکوزید مزبور ، دارای 18 درصد روغن زرد رنگ خشک شونده با طعم تلخ مرکب از 50   درصد اسید لینولئیک و 10 درصد اسید اولئیک است.

خواص دارویی

  • بهترین تصفیه کننده خون است و خون را تمیز کرده و سموم را از        بدن خارج می‌کند.       
  • جوشهای صورت و کورک را برطرف می‌کند.
  • ادرار آور و معرق است.
  • سیستم لنف بدن را تمیز می‌کند.
  • بیماریهای پوستی نظیر اگزما ، گل مژه و زخمها را برطرف می‌کند.
  • تورم را از بین می‌برد.
  • تقویت کننده بدن است.
  • جوشانده برگهای بابا آدم را در معالجه سرگیجه و رماتیسم بکار می‌برند.
  • برای تنظیم قند خون و معالجه بیماری قند از جوشانده برگهای بابا        آدم به مقدار سه فنجان در روز استفاده کنید.
  • برای معالجه سرخک ، برگهای بابا آدم را با کمی شکر بجوشانید و        به مریض بدهید.       
  • جوشانده تخم بابا آدم ضد عفونی کننده است.
  • تخم بابا آدم ضد کرم معده و روده است.
  • در ناراحتیهای ریوی و گلودرد از جوشانده تخم بابا آدم استفاده        کنید.       

    

  • در معالجه ذات‌الریه بکار می‌رود.
  • ریشه بابا آدم در برطرف کردن سرماخوردگی موثر است.
  • تب حاصل از بیماری مخملک را برطرف می‌کند.
  • در معالجه یبوست موثر است.
  • به عنوان ضد سم در هنگام نیش زدن جانوران سمی استفاده می‌شود.
  • برای معالجه کچلی برگ بابا آدم را دم کرده و روی پوست سر بمالید.
  • برای معالجه زخمها و التیام جراحات ، جوشانده برگ بابا آدم را        با مقدر مساوی روغن زیتون مخلوط کرده و روی زخمها و جراحات بمالید.
  • ریشه بابا آدم علاج کم خونی و رنگ پریدگی است زیرا دارای مقدار        زیادی آهن است.       
  • برای معالجه رماتیسم و آرتروز مفید است.
  • نقرس را برطرف می‌کند.
  • در معالجه بیماریهای عفونی موثر است.
  • درد سیاتیک را آرام می‌کند.
  • در برطرف کردن کمر درد موثر است.
  • هضم غذا را تسریع می‌کند.
  • ورم کلیه را دفع می‌کند.

    

طرز استفاده

  • دم کرده ریشه بابا آدم: مقدر 50 گرم ریشه بابا آدم را در یک        لیتر آب جوش ریخته و به مدت 20 دقیقه دم کنید.
  • جوشانده ریشه بابا آدم: مقدار 80 گرم ریشه بابا آدم را در یک        لیتر آب جوش ریخته و بگذارید به مدت 10 دقیقه بآرامی بجوشد.
  • دم کرده ریشه بابا آدم و شیرین بیان: 30 گرم ریشه باباآدم را با مقدار مساوی آن شیرین بیان در یک لیتر آب جوش        ریخته و به مدت نیم ساعت دم کنید. این دم کرده تصفیه کننده خون است. برای این منظور        از این دم کرده به مقدار سه فنجان در روز بنوشید.

–>

<LI dir=ltr id=post_515539  >

قاصدک Dandelion

قاصدک Dandelion

گل قاصد با نام علمی Taraxacum متعلق به تیره مینا یکی از گیاهان دو لپه می‌باشد. گل قاصد که به نامهای هند باءبری ،   خبر آور و خس‌بری نیز معروف است. گل قاصد در وسط چمن ، حاشیه شوره‌زار ، کنار جاده‌ها   و اراضی بایر و بطور کلی در همه جا می‌روید و شاید دلیل آن این است که طبیعت می‌خواهد به انسان   بگوید که در هر نقطه‌ای زندگی می‌کند احتیاح به این گیاه دارید و هنگامی که آنرا با   وسایل مکانیکی و شیمیایی از بین می‌برید دوباره بعد از چندی سر از خاک بیرون می‌آورد.   گل قاصد در حدود 15 نوع مختلف دارد. زنبور عسل این گیاه را بسیار دوست دارد و شهد زیادی از آن بدست می‌آورد.   برگهای جوان گل قاصد را معمولا با سالاد می‌خورند و چون خیلی تلخ است باید آنرا با   ترشی یا آبلیمو مصرف کرد. از قسمتهای مختلف گیاه مانند ریشه ، برگ و شیرابه آن در طب استفاده می‌شود.

مشخصات گیاه شناسی

گیاهی است علفی و دائمی که ساقه آن به ارتفاع 40 سانتیمتر می‌رسد.   این گیاه دارای ریشه‌ای است به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد که پر از شیرابه سفید رنگی می‌باشد. فاقد   ساقه بوده و دارای فرمها و واریته‌ها و گونه‌های متعدد با ظاهر متفاوت می‌باشد.   در بین پایه‌های آن نمونه‌هایی یافت می‌شود که ارتفاع ساقه منتهی به گل آنها از 2 تا   50 سانتیمتر می‌رسد. برگهای گل قاصد سبز رنگ و بریدگیهای مثلث شکل و نوک تیز دارد   و بر روی سطح زمین می‌باشد. از وسط برگهای آن که بر سطح زمین واقع هستند دمگلی   خارج می‌شود که به یک کاپیتول مرکب از گلهای زبانه‌ای زرد رنگ یا به رنگ زرد زعفرانی ختم   می‌گردد. میوه‌اش در انتها منتهی به یک دسته تار ابریشمی   سفید رنگ یا به ندرت خرمایی رنگ می‌شود.

پراکندگی جغرافیایی

پراکندگی این گیاه در کره زمین به نحوی است که در غالب نواحی   اروپا ، شمال و مغرب آسیا ، شمال آفریقا و آمریکای شمالی می‌روید.

ترکیبات شیمیایی

ریشه این گیاه در فصول مختلف و بر حسب زمانی که از زمین خارج می‌شود   ترکیب شیمیایی متفاوت دارد. مثلا در تابستان مقدار شیرابه ریشه زیادتر از فصول دیگر است در حالی که در   پاییز اینولین آن افزایش می‌یابد و حتی مقدارش به 25 درصد می‌رسد. ضمنا اگر ریشه تازه یا خشک گیاه مورد بررسی قرار   گیرد ترکیبات شیمیایی آن تفاوت محسوس با یکدیگر نشان می‌دهد.

تلخی برگ گیاه در بهار   ولی تلخی ریشه آن در فاصله بین تیر و مرداد به حداکثر می‌رسد. ریشه این گیاه دارای ماده‌ای   به نام تراکزاسین ، کولین ، یک ماده رزینی ، قندهای مختلف و اسیدهای چرب می‌باشد. ریشه گیاه اگر در پاییز از زمین خارج شود در هوای آزاد خشک شود   دارای موادی نظیر موسیلاژ ، تانن و مقدار کمی اسانس است. برگ این گیاه دارای   تراکزاسین ، اینوزیت ، موسیلاژ ، قندهای مختلف و یک ماده رزینی می‌باشد.

خواص داروئی

  • قابض و مقوی معده است.
  • خوردن آن خونریزی از سینه را متوقف می‌کند.
  • قاعده آور است.       
  • برای ازدیاد شیر نافع است و خانمهای شیر ده باید مقداری از آنرا        با سالاد بخورند.       
  • خنک کننده و معرق است.
  • ترشح صفرا را زیاد می‌کند.
  • خون را تصفیه می‌کند.
  • از عصاره آن شیاف درست می‌کنند که برای رفع ورمهای داخل آلت        تناسلی خانمها و رحم مفید است.
  • خوردن آب این گیاه مخلوط با روغن زیتون برای رفع مسمومیت مفید        است.       
  • ضماد ریشه آن را در محل نیش عقرب یا زنبور و یا مار می‌گذارند        که بسیار مفید است.       
  • اوره را رفع می‌کند.
  • کلسترول خون را کاهش می‌دهد.
  • درمان کننده اگزما و بیماریهای پوستی است.
  • درمان کننده کم خونی است.
  • رماتیسم و نقرس را درمان می‌کند.


    

صور دارویی

دم کرده یا جوشانده 30 تا 60 در هزار ریشه یا برگ گیاه ، شیره   تازه گیاه به مقدار 50 تا 150 قاشق سوپخوری در روز ، مخلوط 100 گرم شیره تازه گیاه در 18 گرم الکل   90 درجه و 15 گرم گلیسیرین و 17 گرم آب به مقدار یک تا دو قاشق سوپخوری در روز.

<LI dir=ltr id=post_516708  >

آقطی سیاه

آقطی سیاه که در همدان انگور کولی نامیده می‌شود   از زمانهای قدیم مورد مصرف مردم بوده و از آن برای رفع امراض مختلف مانند دفع بلغم و   صفرا استفاده می‌کرده‌اند. آقطی سیاه که خمان کبیر نیز نامیده می‌شود درختچه‌ای   است که ارتفاع آن در نواحی مساعد به 10 متر می‌رسد. این درختچه معمولا در کنار جاده‌ها   و حاشیه جنگلها و در نواحی مرطوب و سایه می‌روید.

برگهای آن سبز رنگ ،   بیضوی ، دندانه‌دار و مرکب از 7 – 5 برگچه می‌باشد. اگر برگها شکسته و مالش   داده شود بوی بدی از آن متصاعد می‌شود. گلهای آن سفید و خوشه‌ای است که در اواخر   بهار ظاهر می‌شود. میوه آقطی سیاه گوشتی ، ریز مانند انگور و به رنگ آبی سیر می‌باشد.   قسمت مورد استفاده این درختچه گل ، برگ و پوست داخلی   ساقه آن است. آقطی سیاه در ایران در نواحی آذربایجان و همدان می‌روید.

ترکیبات شیمیایی

پوست این درختچه و برگ آن   دارای موادی مانند ساوبوسین   Sambucine ،‌   سامبو نیگرین   Sambunigerine ،   کولین ، سیکوتین   Cicutine و مقدر کمی نیترات پتاسیم می‌باشد. در گلهای آن   الدرین   Elderine و مقدر کمی   اسانس وجود دارد. میوه آقطی سیاه دارای کریزان تمین Chrysanthemin ، مواد قندی ، اسانس ، صمغ ، اسید والریانیک و اسید استیک می‌باشد.

خواص داروئی

آقطی سیاه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است. پوست ثانوی ساقه   و ریشه آن از نظر طبی موثرترین قسمتهای این گیاه است.

  • در درمان رماتیسم و درد مفاصل موثر است.
  • ادرارآور است.       
  • ملین و ضد یبوست می‌باشد و بهترین دارو برای رفع یبوست در افراد سالخورده و کسانی است که انقباضات روده بزرگ در آنها ضعیف شده است.
  • دم کرده برگهای خشک شده آن در رفع اسهال موثر است.
  • برای برطرف کردن درد و التیام بواسیر ، برگهای تازه این گیاه را        له کرده و یا اینکه از آن پماد تهیه کنید و روی بواسیر دردناک        بگذارید.       
  • برای از بین بردن خارش بدن ، پوست ساقه آن را در روغن بجوشانید        و سپس آن را صاف کرده و بگذارید سرد شود. این روغن را روی قسمتهایی که        خارش درد بزنید.       
  • برای جوش‌خوردن استخوان و مداوای شکستگی استخوان ، از دم کرده        ریشه این درختچه استفاده کنید.
  • دم کرده گلهای خشک شده آقطی سیاه درمان کننده گریپ ، سرماخوردگی        ، بیماریهای دستگاه تنفسی و نقرس می‌باشد.

    

 

  • جوشانده گلهای خشک شده این گیاه برای معالجه برونشیت و ذات‌الجنب مفید است.
  • بخور گلهای آقطی سیاه برای درمان بیماری سل مفید است.
  • بیماریهای کلیه و مجاری ادرار را درمان می‌کند.
  • سنگ کلیه را خارج می‌سازد.
  • شیر مادران شیرده را زیاد می‌کند.
  • در درمان بیماری صرع مفید است.
  • جوشانده گلهای خشک شده آقطی سیاه را به صورت کمپرس روی زخمهای        اگزما بگذارید اثر مطلوب خواهد داشت.
  • جوشانده گلهای آقطی سیاه را روی سوختگیها بگذارید و کمپرس کنید.
  • جوشانده برک این درخت آفت درختان و سبزیجات را از بین می‌برد.
  • اگر پوست حساس دارید برای شستن صورت یا پاک کردن آرایش از دم        کرده آقطی سیاه استفاده کنید.
  • برای شادابی پوست صورت از بین بردن لکه‌ها و کک و مک می‌توان از        ماسک زیر استفاده کرد. گلهای خشک شده آقطی سیاه را دم کنید و مقداری        پودر باقلای خشک را در ظرفی بریزید سپس دم کرده آقطی سیاه را روی آن ریخته و خمیری        تهیه کنید. این خمیر را به صورت ماسک روی صورت بگذارید و پس از یک ربع ساعت بجوشانید        این ماسک را هر روزه روی پوست خود بگذارید تا صورت را جوان و شاداب کند.


    

طرز استفاده

  • جوشانده: مقدار 60 گرم پوست ساقه ، برگ و یا میوه این درختچه را        در یک لیتر آب ریخته و بگذارید آهسته بجوشد تا حجم آن به نصف برسد.        سپس آن را صاف کنید.
  • سرکه آقطی سیاه: 20 – 10 گرم برگهای خشک شده این درختچه را در        یک لیتر سرکه ریخته و بگذارید تا مدت دو هفته بماند و هر روز آنرا        بهم بزنید. پس از این مدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربسته نگهداری کنید. مقدار        مصرف این شراب سوپخوری و سه بار در روز است.
  • دم کرده آقطی سیاه: مقدر 100 گرم گل خشک شده این درختچه را در        یک لیتر آبجوش ریخته و به مدت 10 دقیقه دم کنید. از این دم کرده می‌توانید        برای شستشوی زخمها استفاده کنید.
  • شیره یا آب میوه: میوه‌های رسیده آقطی سیاه را فشار داده تا        شیره آن خارج شود. مقدر مصرف این شیره یک قاشق چایخوری مخلوط در یک        لیوان آب می‌باشد.       

مضرات

استفاده زیاد از آقطی سیاه ممکن است باعث تهوع و همچنین ورم   روده‌ها شود. آقطی سیاه سرد است و بنابراین افراد سرد مزاج حتما باید آن را با عسل   بخورند.

 

<LI dir=ltr id=post_516716  >

سیر

سیر

کلیات گیاه شناسی

سیر گیاهی است علفی و دائمی که ساقه آن تا ارتفاع 40 سانتیمتر   نیز می رسد . قسمت زیر زمینی آن متورم و مرکب از 5 تا 12 قطعه و محصور در غشاهای نازک و ظریف برنگ   خاکستری مایل به سفید می باشد . برگهای آن باریک و نواری شکل برنگ سبز تیره و گلهای   آن کوچک و صورتی رنگ که بصورت یک چتر در انتهای ساقه ظاهر می شود . سیر و پیاز رابطه   ای نزدیک با هم دارند که شاید بدلیل بوی بد آنها می باشد .
نام سیر در کتاب مقدس   آمده است و در مصر قدیم برای مومیائی مردگان و خوش طعم کردن غذاها بکار میرفته است   . هومر شاعر باستان در نوشته های خود از آن یاد برده است .مردم در اروپا و   اسپانیا از قبل از میلاد مسیح آنرا می شناختند و از آن استفاده می کردند .بقراط پدر علم   طب در نوشته های خود از خواص آن یاد کرده و یکی دیگر از دانشمندان قدیم 61 خاصیت   مختلف برای سیر قائل شده است .
سه نوع سیر وجود دارد :

1-سیر آمریکایی بنام Greole نامیده می شود . این نوع سیر دارای پوست سفید بوده   و از انواع دیگر قوی تر است .
2-
سیر تاهیتی که از بقیه   درشت تر است و گاهی قطر آم به 8 سانتیمتر می رسد .

حضرت محمد «ص) برای سیر   70 خاصیت مختلف قائل شده اند و می فرمایند :

از سبزی سیر تا می توانید   استفاده کنید زیرا سیر دوای هفتاد درد است اما آنکس که سیر وپیاز خورده به مسجد نیاید و به مردم   نزدیک نشود.

ترکیبات شیمیایی:

سیر د ارای ترکیبات گوگردی می باشد که خاصیت ضد عفونی کننده   میکرب کشی و جرم کشی باین گیاه می دهد .
سیر همچنین دارای موادی   بنام آلیسین ، آلیساتین می باشد که میکرب های حصبه و پاراتیفوئید را از بین می برد.

در صد گرم سیر خام مواد   زیر موجود است :

خواص داروئی:

سیر از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است . اسانس سیر که در اثر   تقطیر سیر با بخار آب حاصل می شود مرکب از مواد سولفوره بوده و مایعی است به رنگ   قرمز نارنجی و دارای بوئی کمتراست.

 

  1. 1.   سیر بادشکن وضد عفونی کننده است .
  2. 2.   خوردن سیر مصونیت بدن را در مقابل بیماریها افزایش   می دهد .
  3. 3.   سیر کرم کش است .
  4. 4.   سیر محرک و تقویت کننده بدن است .
  5. 5.   سیر داروی سرماخوردگی و زکام است .
  6. 6.   سیر اثر خوبی در معالجه سل دارد
  7. 7.   سیر خون را رقیق می کند
  8. 8.   سیر اثر خوبی در تنگی نفس دارد.
  9. 9.   خوردن مداوم سیر لقوه و رعشه را از بین می برد .
  10. 10.                   سیر چون گرم و خشک است بنابراین رطوبت معده را از   بین می برد و دردهای مفاصل را خوب می کند.
  11. 11.                   سیر درمان کننده دردهای مفاصل ، سیاتیک و نقرس می   باشد .
  12. 12.                   سیر برای تقویت نیروی جنسی و افزایش تولید اسپرم   در اشخاص سرد مزاج بسیار مفید است .
  13. 13.                   آنهائی که قطره قطره ادرار می کند باید حتما سیر   بخورند تا بیماری آنها درمان شود .
  14. 14.                   سیر زخم های ریه و درد معده را از بین می برد .
  15. 15.                   سیر سنگ های کلیه را شکسته و خارج می سازد .
  16. 16.                   سیر را با زیره بپزید برای تقویت دندان مفید است .
  17. 17.                   مالیدن سیر پخته به دندان ، درد دندان را تسکین می   دهد .
  18. 18.                   سیر را بسوزانید وبا عسل مخلوط کنید و ضمادی از آن   درست کنید این ضماد برای رفع خون مردگی زیر پلک چشم مفید است .
  19. 19.                   سیر بعلت مدر بودن برای رفع آب آوردن انساج مفید   است .
  20. 20.                   برای از بین بردن میخچه کف پا از ضماد سیر استفاده   کنید .
  21. 21.                   جهت رفع دردهای رماتیمسی و عصبی ضماد سیر بسیار   موثر است .

جهت ضد عفونی کردن دستگاه تنفسی در هنگام بیماریهای مربوطه از   شربت سیر استفاده کنید :

مقدار 100 گرم سیر را با   200 گرم آب و 200 گرم شکر یا قند مخلوط کرده و آنرا بجوشانید تا له شود . مقدار مصرف برای این   منظور سه قاشق سوپخوری در روز است .

  1. 1.   جدیدا در یکی از بیمارستان های آمریکا برای   ضدعفونی کردن فضای بیمارستان از سیر استفاده میکنند.
  2. 2.   پاستور پزشک معروف فرانسوی آزمایشات زیادی روی سیر   انجام داد و اثر باکتری کشی سیر را تائید کرده است .
  3. 3.   سیر ضد انعقاد و لخته شدن خون است .
  4. 4.   در شوروی سیر بنام پنی سیلین معروف است و معمولا   هنگامیکه آنفولانزا شیوع دارد مصرف آن بالا می رود درچند سال پیش که آنفلوانزا شیوع پیدا   کرد مردم شوروی 500 تن سیر مصرف کردند .
  5. 5.   خوردن سیر سلولهای سرطانی را از بین می برد .
  6. 6.   یکی از دانشمندان آمریکایی که در دانشگاه فلوریدا   روی مرض ایدز تحققی می کند معتقد است که سیر روی مرض ایدز اثر مثبت دارد .
  7. 7.   مصرف سیر مقدار کلسترول خون را پائین می آورد .   مقدار LDH را کاهش می دهد . مقدار مصرف سیر برای این منظور 30 گرم در   روز است . جالب است که با مصرف سیر در چند ماه اول مقدار کلسترول ممکن است بالا رود و   این بدین علت است که کلسترول از داخل نسوج خارج شده و داخل خون می شود که از آنجا دفع گردد بعد از   اینکه کلسترول بحالت نرمال رسید باید برای نگاهداری آن روزی نصف سیر خام مصرف کرد .
  8. 8.   خوردن سیر از سرطان جهاز هاضمه جلوگیری می کند .
  9. 9.   چینی ها قرن هاست که برای پائین آوردن فشار خون از   سیر استفاده می کنند .

مضرات : سیر با آنکه خواص بسیاری دارد باید بحد اعتدال مصرف   شود زیرا استفاده زیاد از آن در بعضی اشخاص موجب سردرد ، ضعف نیروی جنسی ، ضعف چشم و عوارض بواسیر می   شود . سیر برای آنهائیکه اسهال دارند مضر است .
آنهائیکه معده ضعیف دارند   و بطور کلی سیستم هاضمه آنها ضعیف است نباید در خوردن سیر افراط کنند . کسانیکه   یبوست دارند نباید سیر بخورند و برای رفع مضرات آن سیر را باید با آب و نمک پخته   و کمی به آن روغن بادام اضافه کنید تا مضر نباشد .
اشخاصی که گرم مزاج هستند   اگر می خواهند سیر بخورند طبق توصیه ابن سینا حکیم ایرانی باید سیر را بپزند یا از   سیر ترشی استفاده کنند .
برای پختن سیر پس از پوست   کندن آنرا بمدت سه دقیقه بخار دهید . اشخاصی که دارای فشار خون پائین هستند نیز نباید سیر بخورند و   همینطور کسانیکه آلرژی دارند نباید از سیر استفاده کنند

    

Advertisements

پاسخی بگذاریدانجمن علوم آدکامیک ارگانیک"انجمن علوم آدکامیک ارگانیک"

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

altrunomics

altruism meets economics

reubenshome

Here at reubenshome we post as we learn

Books, j'adore

story lovers unite

mookology.

book + movie = mook. this is mookology.

McAlisterium

Photography | Scotland

The Contrary Farmer

Gene Logsdon Memorial Blogsite

Support

WordPress.com Support

newfarmeurmiya

Ali Reza Frjzadh Biotechnology research. Bio-environmental Urmia green initiativeHello.Knowledge of global production of orgaانجمن علوم آدکامیک ارگانیک""تحقیقات و مقالات اختصاصی وتو لیدات کود های مایع و جامد غیر شیمیایی/ و ارگانیک/سبزینه ابتکار ارومیه/.این سایت برای تمامی جهانیان است. در این سایت فرا خوانی برای کمک به من در جهت انتقال تکنولوژی و دانش فنی تولیدات کودهای کشاورزی که در کنار مزرعه و باغ توسط خود کشاوارزان باشد تا کودهای شیمیایی و غیر شیمیایی و بیو زیست ها و کودهای ریز مغذی ها کشاورزان در سراسر دنیا بتوانند این دانش را دریافت کنند."nic.This site is for all the world. I call this site to help in technology transfer and technical knowledge Production of agricultural fertilizers in the farm and garden fertilizers and other chemical by itself is Kshavarzan Biology and bio-fertilizers and micronutrients to farmers around the world to receive this knowledge. fertilizer. Chemical.

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: